Ocena brak

Jak pracuje serce?

Autor /Stan Dodano /31.01.2012

Czasem może się zdarzyć, że odczuwamy jakieś dziwne uderzenia serca w klatce piersiowej. Jeśli jesteśmy bardzo zdenerwowani lub przestraszeni, serce sprawia wrażenie, jakby głośno skakało. Jeśli jesteśmy szczęśliwi, zakochani lub zaskoczeni, mamy wrażenie, że serce trzepocze lub „pomija jedno uderzenie". Zjawisko to jest spowodowane zmianami w rytmie i sile bicia serca podlegającym regulacji przez nerwy i hormony. Te zmiany są częścią naturalnych reakcji organizmu na pewne wydarzenia, na przykład otrzymanie podniecającej wiadomości.

Obecnie wiemy, że to mózg koordynuje i reguluje te procesy. Jednakże w przeszłości, zanim jeszcze uświadomiono sobie tę prawdę, ludzie sądzili, że takie uczucia, jak miłość, szczęście i smutek pochodzą bezpośrednio z serca. Powodem był fakt, że serce pozornie reagowało na silne uczucia. Narząd ten był zwany „siedzibą wszelkich uczuć". Mówiono, że nieczuli ludzie mają serce z kamienia, lojalni mają wierne serce, dzielni mają lwie serce. Nieszczęśliwa miłość kojarzyła się ze złamanym sercem, które mogło zostać uleczone tylko przez nowe uczucie. Ludzie szczęśliwi mieli serca wiecznie młode, a symbol tego organu oznaczał miłość i romantyczność. Niestety, badania anatomiczne dowiodły, że serce jest jedynie pompą reagującą na potrzeby organizmu, a jego reakcjami kieruje mózg.
Pracujące w klatce piersiowej serce zmniejsza się i powiększa przy każdym uderzeniu. Jednak ruchy te nie powodują tarcia o płuca i naczynia krwionośne, przeciwnie, są bardzo gładkie i równe, ponieważ serce jest umieszczone w wilgotnej „torbie" zwanej osierdziem. Wewnątrz jest bardzo ślisko, więc narząd z łatwością ślizga się podczas skurczów i rozkurczów.

Wnętrze serca jest także dobrze chronione przed wysokim ciśnieniem przepływającej przez nie krwi przez wyspecjalizowaną wy ściółkę o nazwie wsierdzie.

Podobnie jak inne narządy, serce ma zapewnione własne dostawy krwi transportującej tlen, energię i składniki odżywcze potrzebne do nieustającego wysiłku. Może się to wydawać dziwne, ale narząd ten nie może wykorzystywać krwi przepływającej przez własne komory i przedsionki. Częściowo wynika to z faktu, że znajdująca się w środku krew przepływa pod bardzo wysokim ciśnieniem. Maleńkie naczynia krwionośne zwane naczyniami włosowatymi muszą dostarczyć krew głęboko do każdej części mięśnia sercowego, i tak duże ciśnienie rozsadziłoby je. Poza tym krew przepływająca przez prawą stronę serca jest bardzo uboga w tlen, jako że znajduje się właśnie w drodze do płuc, gdzie zostanie utlenowana.

Zatem interesujący nas narząd posiada swoje własne naczynia krwionośne, dwie tętnice wieńcowe, które odchodzą od głównej tętnicy, aorty, tuż ponad miejscem, w którym łączy się ona z sercem. Podobnie jak inne tętnice, tętnice wieńcowe dzielą się i rozchodzą, tworząc siatkę na powierzchni serca. Słowo „wieńcowy" pochodzi od słowawieniec", ponieważ omawiane naczynia krwionośne okrążają serce właśnie na kształt wieńca. Następnie kolejne rozgałęzienia kierują się w głąb mięśnia sercowego, dostarczając krew do najgłębszych jego zakątków.

Większość części ciała zużywa tylko jedną czwartą tlenu dostarczoną im przez krew, tymczasem serce zużywa trzy czwarte tlenu doprowadzonego tętnicami wieńcowymi. Dowodzi to ciężkiej pracy tego narządu.

Wynika stąd, że warto o niego dbać przestrzegając zdrowej diety, pamiętając o sporej ilości wysiłku fizycznego i unikając nadmiaru alkoholu.

Podobne prace

Do góry