Ocena brak

Jak powstała joga?

Autor /Rysiu Dodano /31.01.2012

Joga została podobno objawiona mędrcom podczas medytacji jako forma oświecenia duchowego. Nikt nie wie na pewno, jak długo praktykuje się ją na Wschodzie, jednak kamienne pieczęcie znalezione podczas wykopalisk archeologicznych w dolinie rzeki Indus w Pakistanie, przedstawiające postacie ludzkie w pozycjach jogi, pochodzą w przybliżeniu z roku 3000 przed naszą erą. Najwcześniejsze hin­duskie źródła pisane, pochodzące z okresu wedyjskiego (około 1200-500 roku przed naszą erą), zawierają już pierwsze wzmianki o jodze.
Pisma te składają się z pięciu zbiorów świętych pieśni, które otrzymały wspólną nazwę - Wedy. Ostatnia część Wed, Upaniszady, zawiera, oprócz podstawowych pojęć religii hinduistycznej, głów­ne tezy jogi; mówi się w niej, że wykonywanie pewnych ćwiczeń umysłowych i fizycznych ma prowadzić do oświecenia duchowego. Oświecona jednostka (atman albo dżiva) dostępuje zjednocze­nia z Najwyższym Bytem, czyli Bogiem (Brah-man). W klasycznym języku hinduskim, sanskrycie, słowo joga oznacza właśnie „połączenie, wysiłek, ujarzmienie". Około 200 roku przed naszą erą system ten został szczegółowo opracowany przez hinduskiego guru (nauczyciela albo prze­wodnika duchowego) Patańdżalę, i spisany w cyklu czterech ksiąg, Jogasutra.
Wyznawcy rozróżniają kilka rodzajów, „ście­żek", jogi, w tym karma jogę, w której wykorzy­stuje się powtórzenia słów lub fraz (tzw. mantry) do skupienia umysłu, oraz radża jogę, której celem jest przetworzenie energii fizycznej i umysłowej w energię duchową. Na Zachodzie najczęściej prak­tykuje się pewną gałąź radża jogi, zwaną hatha jogą, o której wiedzę szerzyli hinduscy nauczy­ciele, między innymi Swami Vishnu Devananda i B. K. Iyengar.

Podobne prace

Do góry