Ocena brak

Jak postępujemy w wypadku złamania obojczyka lub żeber?

Autor /Deresz Dodano /31.01.2012

Urazy torsu i żeber bywają bardzo różne - może to być stłuczenie, naciągnięcie mięśni lub złamanie kości. Takie kontuzje odnoszą zwłaszcza osoby uprawiające sporty kontaktowe, a takie wyko­nujące ciężką pracę fizyczną.
Każdy człowiek uprawiający sporty kontak­towe jest narażony na urazy żeber i torsu. Tego typu urazy występują też u uczestni­ków wypadków samochodowych i ofiar upadków z dużej wysokości na twarde podłoże. Gwałtowne zderzenie tułowia z twardym przedmiotem lub tuło­wiem innego sportowca może doprowadzić do zła­mania kości, któremu często towarzyszą urazy narządów wewnętrznych.
Ochrona
Klatka piersiowa to stożkowata część tułowia, któ­rej szkielet stanowią żebra i mostek. Żebra, kostno-chrzęstne części klatki piersiowej, stanowią zabezpieczenie dla narządów wewnętrznych znaj­dujących się w jamie klatki piersiowej, przede wszystkim dla serca i płuc. Poniżej mostka żebra rozszerzają się, zapewniając częściową ochronę wątrobie, trzustce i śledzionie.
Konstrukcja żeber ułatwia oddychanie. Gdyby klatka piersiowa została zabezpieczona przez jed­nolitą tarczę kostną, płuca nie mogłyby powiększać swojej objętości podczas wdechu i proces oddycha­nia zostałby poważnie upośledzony. Gdyby klatka piersiowa w ogóle nie została wyposażona w żeb­ra, jej ściany zapadłyby się podczas wydechu.
Każdy człowiek ma 12 par żeber. Pierwsze sie­dem par - od barków w dół - jest połączonych bezpośrednio z mostkiem elastyczną chrząstką; są to tzw. żebra właściwe. Kolejne trzy pary łączą się ze sobą, tworząc łuk żebrowy. Ostatnie dwie pary żeber, krótsze od pozostałych, nie są połączone z przodu; są to tzw. żebra wolne. Przytrzymują je mięśnie ściany brzucha. W górnej części klatki piersiowej obojczyk łączy mostek z barkami.

Złamany obojczyk albo żebro powodują ostry ból, promieniujący na znajdującą się po tej samej stro­nie ciała kończynę górną. W miejscu złamania po­jawia się obrzęk. Ofiara wypadku reaguje instynk­townie przyciskając rękę do chorego miejsca.
W przypadku uszkodzenia albo złamania żebra, gdy występuje ostry ból, w klatce piersiowej zwłaszcza podczas wykonywania wdechów, ofia­ra przykłada ręce do klatki piersiowej. Im poważ­niejszy uraz, tym trudniej pacjentowi oddychać.
Osoba udzielająca pierwszej pomocy powinna w 15-minutowych odstępach badać choremu puls, aby sprawdzić,czy serce pracuje miarowo, czy nie zwalnia lub nie przyspiesza. Zaburzenia pulsu mogą wskazywać na wystąpienie krwotoku we­wnętrznego. Jeśli poza nieregularnym pulsem wy­stępuje płytki oddech, a skóra jest zimna i wilgotna, prawdopodobnie chory znajduje się we wstrząsie. W takim wypadku nie należy ruszać poszkodowa­nego. Najlepiej ułożyć go w wygodnej pozycji pół-siedzącej i podłożyć mu poduszkę lub koc pod głowę i ramiona.
Trzeba natychmiast wezwać karetkę pogotowia, a następnie usztywnić i unieruchomić chore miej­sce. Lekarz na pewno zleci wykonanie zdjęcia rent­genowskiego, aby ustalić zakres obrażeń. Złamane żebra w zasadzie nie wymagają żadnych zabiegów medycznych. W przeszłości lekarze zalecali obwią­zywanie klatki piersiowej bandażem, aby zmniej­szyć ból. Obecnie metodę tę uznaje się za niepra­widłową, ponieważ ściśnięcie klatki piersiowej ogranicza zakres ruchów żeber przy oddychaniu, co wiąże się z ryzykiem infekcji. Tak więc klatki piersiowej nie obwiązuje się, a żebra pozostają w naturalnym położeniu, by proces gojenia mógł przebiegać bez przeszkód.
Proces zrastania się tkanki kostnej trwa dość długo. W tym czasie pacjent otrzymuje środki prze­ciwbólowe. Czasami, zwłaszcza w przypadku pac­jentów zaawansowanych wiekiem, zaleca się też terapię antybiotykową, zabezpieczającą przed ewentualną infekcją. Ból odczuwany po złamaniu żeber zwykle zmniejsza się po kilku dniach, choć w poważniejszych przypadkach może utrzymywać się nawet kilka tygodni.
Jeśli złamaniu ulegnie kilka żeber równocze­śnie, może dojść do zapadnięcia się dużego frag­mentu klatki piersiowej. Ten fragment układu kost­nego będzie przesuwał się niezależnie od pozostałej części, na przykład głęboki oddech może spowo­dować, że część żeber nie wróci do poprzedniej pozycji. Dochodzi wówczas do poważnych pro­blemów z oddychaniem oraz zaburzeń w wymianie gazowej odbywającej się w płucach. Najczęściej w takim przypadku niezbędny staje się zabieg chirurgiczny, którego celem jest unieruchomienie oderwanej części klatki piersiowej i uregulowanie procesów oddechowych.
■ Nie wolno zmieniać położenia chorego ze złamanymi żebrami, gdyż uszkodzenie kości mogłoby się pogłębić.
■ Nie wolno podawać choremu żadnych pokarmów ani napojów.
■ Należy położyć chorego w jak najwy­godniejszej pozycji i obserwować, czy nie występują objawy wstrząsu.
■ Należy natychmiast wezwać karetkę pogotowia.

Podobne prace

Do góry