Ocena brak

Jak funkcjonuje układ odpornościowy (immunologiczny) organizmu?

Autor /Stan Dodano /31.01.2012

Odporność uzyskana od komórek typu B: struktura cząsteczki globuliny składa się z dwóch długich łańcuchów aminokwasów ustawionych jeden obok drugiego i nazywanych łańcuchami ciężkimi z powodu swoich rozmiarów. Na każdej komórce wchodzącej w skład tych łańcuchów i na jednym końcu każdego z nich znajdują się dwa małe sznury aminokwasów nazywane łańcuchami lekkimi. Łańcuchy lekkie i ciężkie są wytwarzane osobno, łączą się razem dopiero wtedy, gdy globulina opuszcza komórkę plazmatyczną i wędruje do krwi. Globuliny różnią się układami aminokwasów występujących na jednym końcu łańcuchów lekkich i w zależności od tych różnic dzielą się na pięć grup: Ig A, IgG, IgD, IgE i IgM (Ig jest symbolem immunoglobuliny). IgA, najważniejsza broń przeciwko bakteriom i wirusom znajdującym się we krwi, jest produkowana przez komórki plazmatyczne wyściełające śródbłonek jelit i płuc, a jego funkcja polega na powstrzymywaniu nacierających bakterii. IgE, odpowiedzialna za występowanie alergii, występuje w płucach oraz innych częściach organizmu. Funkcja IgD nie jest jeszcze poznana, podczas gdy IgM jest prawdopodobnie jedynie pozostałością po naszych przodkach.

Odporność zależna od komórek typu T: komórki typu T atakują wirusy i obce tkanki (np. ponoszą odpowiedzialność za odrzucenie przeszczepionych narządów). Są produkowane w węzłach chłonnych, a u dzieci znajdują się pod kontrolą gruczołu grasicy. W przypadku braku grasicy, co zdarza się w niektórych rzadkich chorobach dziedzicznych, komórki typu T nie pracują i pacjent zwykle umiera przed ukończeniem około 6 miesięcy z powodu infekcji wirusowych, których organizm, pozbawiony naturalnych sił obronnych, nie jest w stanie zwalczyć.

Komórki typu T niszczą wszystkie typy najeźdźców, a komórki pomocnicze współdziałają zarówno z komórkami typu T, jak i komórkami plazmatycznymi. W przypadku rozpoznania obcego najeźdźcy komórki powracają do węzłów chłonnych i przekazują informację o niebezpieczeństwie rozwijającym się limfocytom. Podobnie jak komórki typu B, komórki typu T zapamiętują naturę najeźdźcy.

Komórki plazmatyczne wyściełające płuca i jelita wytwarzają przeciwciała IgA, odpowiedzialne za zwalczanie wirusa przeziębienia, grypy oraz wirusów atakujących jelita, a także bakterii powodujących zapalenie płuc. Przeciwciała IgE są odpowiedzialne za zwalczanie egzemy, kataru siennego i astmy.

Odporność jest zależna od tego, czy komórki typu B lub T będą w stanie rozpoznać atakującą bakterię czy wirusa. Jeśli im się to nie uda, nie podejmą przeciwdziałania. Natomiast kiedy rozpoznają najeźdźcę, atakują go i usuwają z organizmu, czasem za pomocą szczepionek.

Nie można się uodpornić przeciw wirusowi grypy, ponieważ wirus grypy stale się zmienia, zatem system immunologiczny organizmu nie jest w stanie go rozpoznać.

Znamy kilka bardzo rzadkich chorób dziedzicznych, których źródłem są zwykle jakieś defekty w budowie chromosomów, powodujących niedostateczną produkcję przeciwciał, limfocytów typu T albo jedno i drugie. W pewnych przypadkach może wystąpić brak określonej klasy globulin; przykładowo chorobę agammoglobulinemię charakteryzuje brak przeciwciała IgG.

Osoby z poważnymi niedoborami immunoglobulin, mogą być utrzymywane przy życiu dzięki zastrzykom z aktywnymi globulinami.

Podobne prace

Do góry