Ocena brak

Jak działa telewizja cyfrowa?

Autor /Adam Dodano /31.01.2012

Obecnie programy telewizyjne nadawane są meto­dą analogową. Oznacza to, że zmiany intensyw­ności sygnału są proporcjonalne do zmian jasno­ści koloru na ekranie telewizora. Metoda ta ma wady, gdyż wskutek interferencji powstają błędy prowadzące do pojawiania się niepożądanych efek­tów. Może to być przykładowo nakładanie się obra­zów i powstawanie tzw. duchów, czyli drugiego konturu przedmiotów przesuniętego nieco w sto­sunku do oryginału. Jeśli sygnał jest słaby, uzy­skujemy z kolei obraz mocno zaszumiony, z zani­kającym kolorem i dźwiękiem.
Sygnał telewizyjny można również przekazy­wać metodą cyfrową, podobnie jak dźwięk można zapisać cyfrowo na płycie kompaktowej. Sygnał jest zapisany w kodzie dwójkowym jako ciąg zer i jedynak. Może być on odczytywany przez spe­cjalny mikroprocesor, który przypisuje każdej licz­bie dwójkowej odpowiednią wartość i w ten spo­sób odtwarza zmiany jasności. Sygnał cyfrowy jest znacznie mniej podatny na zakłócenia, nawet przy słabym jego natężeniu brak impulsu pozostaje zerem, a impuls jedynką. Niestety, transmisja tej samej informacji w „surowej" postaci cyfrowej zaj­muje więcej czasu niż w postaci analogowej. Jednakże wdrożono techniki komputerowe pozwa­lające skompresować obraz zapisany cyfrowo, co znacznie zmniejsza ilość informacji która musi być poddana obróbce podczas transmisji i tym samym przyspiesza transmisję.
Wielką zaletą telewizji cyfrowej jest to, że nie wymaga pasm o dużej szerokości. Impulsy kodu binarnego - poszczególne bity informacji - są trans­mitowane na stałej, niezmiennej częstotliwości. Całą liczbę - bit informacji można szybko przesłać na paru połączonych częstotliwościach, co i tak zajmie mniej miejsca niż pasmo analogowe. Odczyt informacji jest wtedy przeprowadzany jednocze­śnie na paru częstotliwościach, tak by od razu uzy­skiwać pełne dane. Wąskie pasmo telewizji cyfro­wej oznacza możliwość znacznego zwiększenia ilości przesyłanej informacji, a wraz z tym poprawę jakości obrazu. System telewizji wysokiej roz­dzielczości HDTV przesyła obraz w formacie pano­ramicznym, kinowym, przy zwiększonej dwu­krotnie ilości linii. Aby oglądać taki program, trzeba jednak posiadać odpowiedni telewizor. Jednocześnie zwiększa się ilość częstotliwości dostępnych dla różnych stacji.
Jak już wspomniano, nowy system wymaga tak­że nowych odbiorników i w końcu, chcąc niechcąc, będziemy zmuszeni je kupić. Stare telewizory będą mogły odbierać telewizję cyfrową poprzez spe­cjalne przystawki, lecz jakość obrazu będzie z pew­nością gorsza niż przy zastosowaniu odbiornika cyfrowego. W branży telewizorów to jeszcze nie koniec. Wielcy producenci pracują nad ultracienkimi odbiornikami, w których nie będzie już wiel­kich lamp kineskopowych i dział elektronowych. Powstaną one prawdopodobnie w drodze rozwoju ekranów komputerów przenośnych, tzw. laptopów albo notebooków. Dziś ich cena i jakość jeszcze nie dorównują tradycyjnym telewizorom.
Innym wielkim wyzwaniem jest telewizja inte­raktywna. Polegać ma ona na tym, że widz będzie mógł wpływać na przesyłany kablem do domu sygnał TV, śląc z powrotem komendy nakazujące na przykład powtórzyć dany fragment. W ten spo­sób możliwe będzie także zindywidualizowanie programu, tzn, jednoczesna emisja różnych pro­gramów dla różnych odbiorców.

Podobne prace

Do góry