Ocena brak

JAK-1/-3/-7/-9 - samoloty

Autor /gargamel Dodano /25.02.2011

Radzieckie samoloty myśliwskie skonstruowane przez Aleksandra Ja-kowlewa w 1938 r., pokazane zosta­ły publicznie po raz pierwszy w czasie defilady 1 maja 1940 r. W chwili wybuchu wojny niemiec-ko-radzieckiej w czerwcu 1941 r. kilka zakładów (m. in. w Filiach pod Moskwą i w Gorkim) przygotowy­wało się do uruchomienia seryjnej produkcji. Rosjanie zdołali ewakuo­wać zakłady lotnicze poza zasięg niemieckich bombardowań i już w połowie sierpnia 1941 r. wypro­dukowali pierwsze myśliwce Jak-1. Do końca roku radzieckie siły po­wietrzne otrzymały kilkaset tych sa­molotów. Pierwsze wersje napędza­ne były silnikami Klimów M-105 o mocy 1100 KM, które powstały w wyniku modyfikacji silników Hispano-Suiza 12 Y.

Dalsza wer­sja rozwojowa nosiła oznaczenie M-105 PF i osiągała moc (krótko­trwałą) 1240 KM. Pierwsze samolo­ty uzbrojone były w 1 działko kal. 20 mm i 2 karabiny maszynowe kal. 7,62 mm. Później stosowano najcięższe karabiny maszynowe kal. 12,7 mm oraz zaczepy pod skrzy­dłami umożliwiające podwieszenie wyrzutni pocisków rakietowych lub bomb. Potrzeba dostarczenia lotnictwu sa­molotu szybszego i bardziej zwrot­nego doprowadziła do opracowania w 1942 r. wersji Jak-IM. Dalsze zmiany (bardziej opływowa sylwet­ka, nowy silnik o większej mocy Klimów M-105PF-2 z trójłopato-wym śmigłem) doprowadziły do stworzenia Jaka-3, który rozpoczął służbę w lipcu 1943 r.

Pierwsze do­świadczenia bojowe wykazały, że ten myśliwiec w locie na wysokości do 5000 m nie ustępuje niemieckim myśliwcom * Focke-Wulf Fw 190A i *Messerschmitt Bf 109G. Osta­teczna wersja JakSU wyposażona była w silnik Klimów M-107A i uzbrojona w 1 działo kal. 37 mm oraz 2 działka kal. 20 mm. Samolo­ty te weszły do uzbrojenia w ostat­nim okresie II wojny światowej i nie były używane w walkach. W końcu 1941 r. uruchomiono produkcję dwumiejscowego samolotu trenin­gowego Jak-7V (oznaczonego po­czątkowo UTI-26). Osiągi były tak dobre, że na jego podstawie skon­struowano nocny jednomiejscowy myśliwiec Jak- 7A i wkrótce dzienny myśliwiec Jak-7B, który wprowa­dzono do uzbrojenia jednostek lotni­czych w 1942 r. Dalsza wersja roz­wojowa nosiła oznaczenie Jak-9 i została opracowana w 1942 r. Zmieniono konstrukcję skrzydeł i zastosowano nowy silnik M-105 PF-1 o mocy 1300 KM, dzięki cze­mu wydatnie zwiększono zasięg.

Samoloty te uzbrojone były w dział­ko kal. 20 mm oraz jeden lub dwa najcięższe karabiny maszynowe kal. 12,7 mm. Do końca wojny wyprodukowano wiele wersji my­śliwca: Jak-9B wyposażony został w niewielką komorę bombową; Jak-9D z silnikiem M-105PF-3 o mocy 1360 KM i powiększonymi zbiornikami paliwa był myśliwcem dalekiego zasięgu; Jak-9 DD był myśliwcem eskortowym dalekiego zasięgu i pod skrzydłami moż­na było podwieszać dodatkowe, odrzucane w locie zbiorniki pali­wa; Jak-9PWO był nocnym myśliw­cem przechwytującym; samoloty Jak-9DK uzbrojone były w jedno działo kal. 45 mm; Jak-9T-37 wypo­sażono w jedno działo kal. 37 mm i jeden najcięższy karabin maszy­nowy kal. 12,7 mm. Łącznie wypro­dukowano 37 tys. samolotów Jak.

 

DANE TAKTYCZNO-TECHNICZNE (Jak-1)

silnik Klimów 105 P o mocy 1100 KM

rozpiętość 10,0 m

długość 8,48 m

masa startowa 2820 kg

maks. prędkość 536-580 km/h

zasięg 850 km

1 działo kal. 20 mm

2 najcięższe karabiny maszynowekal. 12,7 mm

200 kg bomb lub 5 bomb 5-kilogramowych z napędem rakietowym rozpiętość długość masa startowa maks. prędkość zasięg uzbrojenie

(Jak-D)

śilnik Klimów M-105PF-3 o mocy 1360 KM

rozpiętość  10 m 

długość  8,55 m

masa startowa  3200 kg

maks.prędkość   592 km/h

zasięg  1040-1410 km

1 działko kal. 20 mm

1 najcięższy karabin maszynowy kal. 12,7 mm

 

Do góry