Ocena brak

Ius civile, ius gentium i ius honorarium

Autor /Erazm Dodano /17.11.2011

    Ius civile czyli prawo cywilne nazywane także prawem Kwirytów było to prawo uchwalane przez i dla obywateli rzymskich, w późniejszych czasach możność tworzenia prawa uzyskał senat oraz prawnicy rzymscy (jurysprudencja). Było ono niezwykle sformalizowane, moc czynności prawnych zależała często od gestów i formuł (np. mancypacja), uważane było za surowe i rygorystyczne (ius strictum).

    Ius gentium było to prawo wspólne dla Rzymian i cudzoziemców. Obowiązująca zasada osobowości prawa czyli nakaz stosowania prawa własnego kraju bez względu na miejsce przebywania uniemożliwiłaby każdą transakcję ius civile, dlatego też stworzono uproszczone zasady dokonywania czynności prawnych, które uznawano za prawo słuszne (ius aequum).

    Ius honorarium było to prawo wydawane przez pretora lub edyla kurulnego, a na prowincji odpowiednio - namiestnika i kwestora. Edykt ogłaszany na początku kadencji określał w jakich przypadkach będzie można wszcząć postępowanie sądowe (actiones) i zespół czynności których mógł użyć pozwany na swoją obronę (exceptiones). Edykty obowiązywały rok, mówiono o nich "ustawa roczna" (lex annua), z czasem następni urzędnicy kopiowali po prostu część edyktu poprzednika - edykt przenośny (edictum translaticium) i dokładali swoją część.

Podobne prace

Do góry