Ocena brak

Istota systemu rządów parlamentarno – gabinetowych w Wielkiej Brytanii XIX w.

Autor /Adolf Dodano /11.08.2011

W XVII wieku w wyniku rewolucji burżuazyjnej odrzucono system władzy absolutnej i wzmocniła się pozycja organu ustawodawczego – parlamentu. W wieku XVIII  wykształciła się tam odpowiedzialność konstytucyjna i polityczna ministrów. System sprawowania władzy zaczął się opierać na ścisłym współdziałaniu władzy  ustawodawczej i wykonawczej – zależność parlamentrząd.

Początki angielskiego gabinetu ministrów wywodzącego się z Tajnej Rady królewskiej wiążą się ze zwyczaje spotykania się władców w swym gabinecie z grupa najwyższych dygnitarzy celem omówienia doniosłych spraw. W XVIII obowiązek przewodniczenia obradom przekazano jednemu z ministrów z czasem nazwanemu premierem. W myśl zasady król panuje – lecz nie rządzi, gabinet zaczął nabierać charakteru instytucji samoistnej , działającej bez udziału króla. ale uzależniony od parlamentu - ( wotum nieufności, odpowiedzialność solidarna czyli gabinetowa ministrów ).

Parlament stanął ponad rządem.  W XIX gabinet był właściwym organem kolegialnym rządu, złożonego z 20 najważniejszych ministrów, rząd powołani przez premiera ministrowie  - 100. W I poł. XIX podział zadań  w obrębie adm. rządowej nie był jeszcze systematyczny , a organizacja zarządu centralnego niejednolita. Dopiero później utworzono klika nowoczesnych resortów ( rolnictwa, administracji terytorialnej, szkolnictwa ). Do dnia dzisiejszego struktura adm. centralnej odbiega znacznie od regulacji istniejących w większości państw.

Do góry