Ocena brak

Istota i symptomatologia dyslalii - Rynolalia (nosowanie, rynofonia, rynizm)

Autor /kuba123 Dodano /27.07.2011

Rynolalia  to mówienie z nieprawidłowym rezonansem nosowym. Badacze problemu wyróżniają rynolalię otwartą, zamkniętą oraz mieszaną:

⇒  W  nosowaniu otwartym wszystkie głoski ustne są wymawiane z rezonansem nosowym (najbardziej unosowione są u, i, a najmniejszej nasalizacji ulega głoska a). To zaburzenie występuje w wadach anatomicznych podniebienia (krótkie podniebienie miękkie, podśluzówkowy rozszczep podniebienia, rozszczep podniebienia), w porażeniach podniebienia miękkiego, w przypadku organicznych ubytków w jamie ustnej, nosowej  i gardłowej oraz na podłożu czynnościowym (Logopedyczny słownik terminologii diagnostycznej, 1996, s.259).

⇒  Dla  rynofonii zamkniętej  charakterystyczne jest wymawianie głosek nosowych jako głosek ustnych, a więc – brak rezonacji nosowej przy artykulacji głosek, które powinny ją posiadać. Przyczynę stanowi niedrożność nosogardzieli spowodowane przerostem śluzówki nosa, obrzękiem  śluzówki (przy ostrych i przewlekłych stanach kataralnych), przerostem trzeciego migdałka, polipami, skrzywieniem przegrody nosowej, urazem nosa (E. M. Minczakiewicz, 1997, s.100).

⇒  Trzeci rodzaj stanowi rynolalia mieszana spowodowana niedostateczną drożnością jamy nosowej przy równoczesnej niedoczynności podniebienia miękkiego. Może również występować przy rozszczepach podniebienia. Zaburzenie to polega na braku lub osłabieniu rezonansu nosowego przy wymowie głosek nosowych z jednoczesną nasalizacją głosek ustnych (G. Jastrzębowska, 1996, s.83-84).

W przypadku rynolalii mowa jest niezrozumiała, a artykulacja cofnięta w głąb, do gardła. Głoski wymawiane są z silnym zabarwieniem nosowym, głosem dudniącym. Fonacja jest zmieniona, nosowa, z twardym nastawieniem (G. Demel, 1996, s.35).

Podobne prace

Do góry