Ocena brak

Irga

Autor /Celestyn888888 Dodano /17.01.2012

Rodzaj obejmuje około 40 gatunków, rosnących przeważnie w górskich rejonach Europy, w Afryce Północnej i w Azji, zwłaszcza w Himalajach. Są to krzewy (od niskich do średnio wysokich) o pędach wyprostowanych, rozłożystych lub płożących się. Liście mają zimozielone lub opadające na zimę. Większość to cenne rośliny ozdobne. Ich walory dekoracyjne to: często ciekawy pokrój, pięknie przebarwiające się jesienią liście oraz barwne owoce

Łukowato wygięte gałęzie irgi są pokryte szerokimi, owalnymi, ciemnozielonymi liśćmi o charakterystycznym unerwieniu na szarej, owłosionej spodniej stronie. Przez całe lato irgę zgobią mlecznobiałe kwiaty, a potem późno dojrzewające jajowate owoce, które często nie czerwienieją aż do późnej jesieni i pozostają na krzaku jeszcze długo po Bożym Narodzeniu. Ta atrakcyjna roślina została sprowadzona z Chin na przełomie wieków. Pełną wdzięku irgę można zastosować m.in. do tworzenia naturalnego żywopłotu. Posadzone w odstępach około 60 cm irgi stanowią doskonałą osłonę od wiatru.

Sadzimy późną jesienią lub wczesną wiosną. Irgi w pojemnikach można sadzić przez cały rok, z wyjątkiem mrozów i suszy. Krzew ten wymaga stanowiska suchego. Kilka miesięcy po posadzeniu obficie podlewamy.

Wiecznie zieloma irga lubi słońce lub niewielki półcień.

Irga po dobrym ukorzenieniu wytrzymuje nawet przesuszenie gleby. Nie kwitnie natomiast na gruncie podmokłym.

Dobrze rośnie na ubogich glebach. Po nawożeniu rośnie bujniej.

Krzew irgi dobrze znosi mróz, ale młode rośliny trzeba owinąć na zimę. Po posadzeniu skraca się je o 1/3, co pozwala roślinie ukorzenić się zanim pędy zaczną się rozrastać. Zmniejsza to prawdopodobieństwo uszkodzenia roślin przez wiatr.

Po początkowym cięciu należy pozostawić ten raczej niesforny krzew samemu sobie, gdyż o jego uroku decyduje luźny pokrój. Gdy trzeba usunąć niepotrzebną lub suchą gałąź, należy ją wyciąc u nasady. Żywopłotów utworzonych z irg nie strzyżemy, jednak wycinamy chore i martwe gałęzie. Cięcia wykonuje się dopiero po opadnięciu owoców.

Irgę rozmnażamy w VII przez sadzonki (na czubku zielone, u dołu trochę zdrewniałe).

W uprawach mieszanych roślina ta z powodzeniem może służyć do wyznaczania granicy ogrodu. Irgę sadzimy w odstępach 1,5 m. Przez pierwsze trzy lata należy starannie odchwaszczać miejsce wokół i chronić przed uszkodzeniami przez zwierzęta.

Irga jest podatna na zarazę ogniową (choroba bakteryjna). Zainfekowane części roślin należy usuwać i palić. Aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby, warto zwiększyć odstęp między roślinami.

Objawy infekcji to szczerniałe kwiaty, pomarszczone, brązowe liście pokryte mokrym brązowym nalotem. 

Roślina może także zostać zaatakowana przez opieńkę miodową. Jak wiadomo, ta grzybiczna choroba jest nieuleczalna. 

Najgroźniejsze szkodniki to mszyce, czerwce, miseczniki oraz niektóre gatunki gąsienic.

Podobne prace

Do góry