Ocena brak

Interwencja kryzysowa w przypadku wykorzystania seksualnego

Autor /zofia Dodano /17.03.2011

Wymagany Adobe Flash Player wesja 10.0.0 lub nowsza.

praca w formacie pdf Interwencja kryzysowa w przypadku wykorzystania seksualnego

Transkrypt

INTERWENCJA KRYZYSOWA W PRZYPADKU
WYKORZYSTANIA SEKSUALNEGO
Opracowanie:
mgr Jolanta Sajkowska
mgr Agnieszka Wilczyńska

„Dzieci nie są w stanie same powstrzymać sprawców wykorzystania seksualnego. My, dorośli,
musimy się nauczyć dostrzegać dziwne, zagrażające zachowania innych ludzi wobec naszych
dzieci. Musimy się nauczyć, jak należy postępować wtedy, kiedy podejrzewamy, że jakaś osoba
krzywdzi seksualnie dziecko.”
Fundacja Dzieci Niczyje
Przemoc seksualna to inaczej zachowania seksualne angażujące dziecka. Odnosi się
do aktywności, których celem jest stymulacja seksualna. Nie dotyczy kontaktu z genitaliami
dziecka w celach związanych ze sprawowaniem opieki nad dzieckiem.
Zachowania takie dzielą się na:
- zachowania z kontaktem fizycznym, związanych z dotykaniem genitaliów
lub/i odbytu i piersi dziewczynek oraz dotykaniem tych części ciała partnera
przez dziecko. Wyróżnia się dwa typy zachowań z kontaktem fizycznym:
- penetracja – gdy wagina, odbyt lub usta dziecka są penetrowane przy
użyciu penisa, palca lub innych przedmiotów
- kontakt bez penetracji – dotykanie intymnych części ciała dziecka,
całowanie o charakterze seksualnym oraz dotykanie przez dziecko
intymnych części ciała partnera;
- zachowania bez kontaktu fizycznego takie jak: ekshibicjonizm, voyeurism
(podglądanie, doprowadzanie do eksponowania genitaliów przez dziecko)
oraz włączanie dziecka w oglądanie lub produkcję materiałów
pornograficznych. Ta forma wykorzystywania zawiera również składanie
dziecku propozycji o charakterze seksualnym i werbalne molestowanie
dziecka (np. lubieżne komentarze na temat ciała dziecka)
O przemocy seksualnej mówimy gdy:
- różnica wieku między ofiarą i sprawcą jest 3-5lat
- jest różnica w rozwoju ofiary i sprawcy (emocjonalnego, intelektualnego,
fizycznego, społecznego)
- ofiara nie jest w stanie z racji tego co powyżej wyrazić świadomej
i dobrowolnej zgody na współżycie ( w Polsce to 15 lat)
- jest relacja zależności ofiary od sprawcy ( autorytet, zaufanie)
Co świadczy o wiarygodności dziecka, nawet bez diagnozy:
1. Podawanie detali - czas, miejsce, otoczenie, odczucia cielesne, zapach, smak
2. Poziom opisu i występowanie spontaniczności - opisywanie konkretów i zachowań wobec
dziecka w języku dziecka, stosuje składnie i słownictwo wynikające z wieku, jest
spontaniczne w reakcjach
3. Afekt – dziecko wykorzystywane zadaje pytania o sens doznanej krzywdy, jest
zawstydzone, może zamykać się w sobie, odmawiać rozmowy, nie patrzeć na rozmówcę
gdy omawiana jest przemoc
4. Sekret – wypowiedzi dziecka na temat sposobów utrzymywania sekretu może
uwiarygodnić wypowiedz dziecka

Podejmowanie interwencji w przypadku podejrzenia wykorzystania:
1. Spotkanie z rodzicami/ z matką w celu określenia form ochrony dziecka (izolacji od
sprawcy) do czasu wyjaśnienia sprawy
2. Spotkanie z dzieckiem –próba uzyskania w rozmowie większej ilości informacji,
nie musi to być diagnoza , jeżeli jest podejrzenie wykorzystania ze stosunkiem
włącznie to można skierować dziecko do lekarza (stany zapalne, otarcia narządów
rodnych, upławy, plamienia)
3. Spotkanie z rodzicami/ z matką po potwierdzeniu prawdopodobieństwa
wykorzystania w celu określenia kto zgłosi sprawę do organów ścigania
4. Zgłoszenie pisemne do prokuratury rejonowej (jeżeli sprawcą jest rodzic również
do Sądu Rodzinnego)
5. Przygotowanie dziecka do rozprawy sądowej
6. Terapia
Przemoc seksualna jest przestępstwem, więc każdy, kto powziął informacje o zaistnieniu
przestępstwa jest zobowiązany je zgłosić.
Powiadamia się Sąd Rejonowy Wydział ds. Rodzinnych i Nieletnich, gdzie zostało popełnione
przestępstwo oraz prokuraturę, gdy podejrzany sprawca mieszka wspólnie z dzieckiem, a gdy jest
spoza domu tylko prokuraturę.
Sąd automatycznie powołuje kuratora, który dokonuje pogłębionego wywiadu dotyczącego
rodziny. Gdy podejrzany sprawca jest nieletni (do 17 r.ż.) powiadamia się tylko sąd dla nieletnich.
Osoby powyżej 15 r.ż. zgłaszają same popełnienie przestępstwa.
Zgłoszenie pisemne powinny zawierać zwroty:
- „zawiadamiam o podejrzeniu popełnienia przestępstwa o charakterze
seksualnym na szkodę...”
- piszemy „ o zdarzeniu”
- używamy zwrotów typu „ według relacji dziecka”, „dziecko podaje”,
„w trakcie diagnozy dziecko powiedziało... „ i przytaczamy cytaty dokładnie
zanotowanych wypowiedzi dziecka
- piszemy krótko, nie podajemy diagnozy, a do Sądu Rodzinnego ogólnie
opisujemy sytuację dziecka
- zgłoszenia dokonuje instytucja, w której pracujemy
oraz dane dziecka ( imię nazwisko, miejsce zamieszkania), te dane o sprawcy, które udało nam się
uzyskać.
W rozmowie z dzieckiem nie dramatyzuj, ale też nie udawaj, że nic się nie stało. Uwierz
w to, co mówi dziecko i doceń, że ci powiedziało. Przekonaj je, że to nie stało się z jego winy.
Przekonaj je, że będzie teraz chronione, a także, że zrobisz wszystko, by to już się nie powtórzyło.
I dotrzymaj słowa.
Pamiętać należy, że jedyny skuteczny sposób pomocy dziecku krzywdzonemu to praca
zespołu różnych osób, które ustalają formy wsparcia rodziny w różnych obszarach jej
funkcjonowania. Dążyć należy do tworzenia takich lokalnych zespołów. W skład zespołu mogą
wchodzić policjanci, pracownicy socjalni, pedagodzy (szkolni, poradniani), psycholodzy (szkolni,
poradniani), lekarze pediatrzy, pielęgniarki środowiskowe, kuratorzy (sądowi i społeczni), Domy
Dziecka, Świetlice Środowiskowe, Ośrodki dla ofiar przemocy, PCPR, RODK, PPP, Ośrodki
interwencji kryzysowej, Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych,
Prokuratura, Centrum Wolontariatu, fundacje i stowarzyszenia działające na rzecz dziecka i jego
rodziny.

Podobne prace

Do góry