Ocena brak

Interpretacja mechanizmów rozwoju osobowości wg E.Fromma (potrzeby a społeczność i kultura)

Autor /Poldek Dodano /05.07.2011

Wg Froma człowiek dzięki ewolucji odrywając się od natury coraz bardziej wchodzi w układ interakcji ze społecznością. To natura dawała mu szansę na spełnienie, bowiem bycie w zespoleniu z natura było związane ze świadomością swoich stanów. Człowiek odchodząc od natury wydawałoby się, że jest coraz bardziej wolny, ale tak nie jest ponieważ kultura proponuje pewne schematy myślenia kulturowego, wzorce zachowań, wobec tego staje się on coraz bardziej zniewolony. Prowadzi to do utraty indywidualności, do braku wykorzystania tego co ma tu i teraz. W efekcie mamy przechodzenie z jednego stanu niewolnictwa w drugi. Człowiek staje się z jednej strony elementem wielkiej maszyny, a z drugiej strony staje się coraz bardziej osamotniony, aby tego uniknąć wchodzi w związki miłości z innymi ludźmi i wspólnej pracy lub szuka bezpieczeństwa przez uległość wobec władzy, podporządkowanie się społeczeństwu.

Człowiek jednak nie oderwał się zupełnie od natury. Spełnieniem się natury są jego potrzeby.

Wg Fromma człowiek wchodzi w kulturę z pewnymi potrzebami:

Potrzebą związania z ludźmi – człowiek tracąc kontakt z naturą, w którą włączony był w sposób doskonały, teraz musi stale nawiązywać kontakt z ludźmi, potrzeba ta jest w naturze. Ponieważ człowiek odchodzi od natury to potrzeba ta inaczej się przejawia. Najbardziej doskonałe związanie z ludźmi dokonuje się przez produktywną miłość. To związanie wymaga miłości, troskliwości, przywiązania. Dzięki temu człowiek daje sobie szansę na rozwój wew.

Potrzeba transcendencji – jest to potrzeba bycia twórczym, gdy nie jest spełniana to może mieć charakter niszczenia. Jak twierdzi Fromm człowiek może kochać lub nienawidzić.

Potrzeba zakorzenienia (integracji) – człowiek ma potrzebę bycia integralną częścią świata, ma potrzebę przynależenia do jakiejś grupy. Ta przynależność realizuje się wtedy, gdy człowiek ma poczucie braterstwa z innymi ludźmi. Daje to szansę odczytania pewnej tożsamości społecznej, kulturowej, narodowej. Potrzeba ta tworzy stan integracji.

Potrzeba indywidualności – każdy pragnie być sobą , kimś innym niepowtarzalnym. Jest ona kluczową potrzebą dla zrozumienia w jakim kierunku potoczy się rozwój. Nadaje ona kolorytu rozwojowi człowieka , wydobywa specyfikę innych potrzeb. Dzięki temu, że człowiek realizuje potrzebę bycia kimś innym kształtuje się różna tożsamość kulturowa.

Potrzeba posiadania zasad (systemu orientacji) - człowiek musi opierać się na pewnych schematach, które dają mu szansę odczytania świata. Tworzy system orientacji w świecie.

Społeczność daje szansę realizacji tych potrzeb lub blokuje je. Żeby zrozumieć w jakim kierunku potoczy się rozwój człowieka trzeba zrozumieć styk społeczności, kultury i potrzeb z którymi wchodzi w te kulturę jednostka. Zatem osobowość człowieka rozwija się stosownie do warunków jakie stwarza mu określone społeczeństwo. Osobowość jednostki kształtowana jest zatem w wyniku kompromisu między potrzebami wew. a wymaganiami zew. W zależności od tego jaka jest społeczność taka jest szansa na pewien styl rozwoju osobowości. Wyznacza ona styl zachowania, myślenia, zaspokajania potrzeb. Jeśli człowiek przyjmuje schematy społeczności, nie licząc się z zaspokojeniem własnych potrzeb, wówczas rozwój idzie w realizowanie pseudo "ja", czyli społecznego "ja". Zatem nie będzie to realizowanie rzeczywistego "ja", czyli własnych realnych dyspozycji.

Człowiekowi daje szansę spełniania jego wszystkich potrzeb tylko idealna społeczność, Fromm nazwał ją "humanistycznym socjalizmem wspólnoty".

Podobne prace

Do góry