Ocena brak

Intensywna terapia

Autor /margolcia Dodano /26.06.2014

Intensywna terapia polega na leczeniu stanów zagrożenia życia niezależnie od przyczyny ich powstania. Oznacza to, że na oddziale intensywnej terapii dziecięcej (OITDz) wszystkie leczone dzieci znajdują się w stanie zagrożenia życia (niewydolności oddechowej, krążenia, zaburzeniach czynności o.u.n.), natomiast przyczynami tych stanów mogą być wszystkie znane choroby, wypadki, zatrucia. Tak pojmowana intensywna terapia jest postępowaniem wiełospecjali-stycznym i polega na leczeniu chorych w stanie zagrożenia życia niezależnie od przyczyny wywołującej taki stan.

Leczenie na OITDz przebiega w trzech etapach, są to:

1.    Etap przywrócenia czynności życiowych i wyrównania zaburzeń spowodowanych okresem niewydolności podstawowych czynności życiowych, np. resuscytacja, leczenie wstrząsu, hipertermii, stanu drgawkowego. W tym okresie najczęściej nie jest znana przyczyna wywołująca stan zagrożenia życia, a postępowanie ma utrzymać pacjenta przy życiu. Postępowanie takie musi być zastosowane natychmiast i prowadzone najczęściej przez anestezjologa.

2.    Etap diagnostyczny - po ustabilizowaniu stanu pacjenta i wyrównaniu zaburzeń. Celem jest ustalenie przyczyny wystąpienia stanu zagrożenia życia, np.

wstrząsu, stanu drgawkowego. Wymaga przeprowadzenia koniecznych badań (laboratoryjnych, obrazowych czy cewnikowania serca). Wymaga współpracy wiełospecjalistycznej i możliwości wykonania tych badań w pełnym zakresie w ciągu całej doby.

3. Etap leczenia przyczynowego - po ustaleniu przyczyny wywołującej stan zagrożenia życia ma za cel usunięcie przyczyny wywołującej ten stan, np. usunięcie guza mózgu, który był przyczyną stanu drgawkowego. Wymaga działania wielospecjalistycznego i dostępności wszystkich metod leczniczych w ciągu całej doby. Po usunięciu przyczyny wywołującej stan zagrożenia życia powinien ustąpić, a pacjent powinien być zdolny do samodzielnego życia. OIT stanowią ostatnie ogniwo doraźnej pomocy.

Zasadę intensywnej terapii przedstawia rycina 27.2.

Z powyższych powodów OITDz powinny być organizowane jedynie w szpitalach wieloprofilowych, ze stale dostępnymi wszystkimi metodami diagnostycznymi i możliwościami leczniczymi, w tym możliwością wykonania zabiegu operacyjnego (neurochirurgicznego, kardiochirurgicznego i in.).

Oddziały intensywnej terapii kierowane są przez anestezjologów i mają odpowiednie standardy wyposażenia oraz leczenia.

Wyniki leczenia dzieci w stanie zagrożenia życia zależą od poprawności postępowania na wszystkich etapach (pomocy przedmedycznej, medycznej, specjalistycznej, intensywnej terapii). Niestety umieralność na miejscu wypadku jest ciągle bardzo wysoka (ok. 35%). W OITDz średnio śmiertelność wynosi 18-28%, a najwyższa jest w następujących grupach schorzeń: urazach wielona-rządowych, ciężkich zatruciach (głównie środkami chemicznymi i lekami), oraz w grupach noworodków i niemowląt niezależnie od przyczyny schorzenia.

 

Podobne prace

Do góry