Ocena brak

Instytucja rozdziału kościoła od państwa jako podstawowa gwarancja wolności religijnej

Autor /Honorat Dodano /13.12.2011

W doktrynie wyróżnia się dwa klasyczne modele ustrojowe stosunków wyznaniowych w państwie, wyróżniające dwa typy państw:

a) państwa wyznaniowe – oznaczające ideowe oraz strukturalne powiązanie religii i Kościoła z państwem, polegające na uznaniu jednej spośród religii jako religii oficjalnej oraz wyrażające się w ustrojowym zagwarantowaniu jednemu z kościołów pozycji uprzywilejowanej w państwie;

b) państwa świeckie (laickie) – charakteryzują się nieuznawaniem jakiejkolwiek religii jako religii oficjalnej państwa, neutralnością państwa w sprawach przekonań religijnych, światopoglądowych i filozoficznych, w którym relacje między państwem, a kościołami kształtowane są na zasadzie separacji.

Konstytucja RP określa w art. 25 ust. 3 generalną zasadę ustrojową, wyrażającą relacje instytucjonalne między państwem a kościołami. Zasada ta jednak nie wyczerpuje pełnego zakresu konstytucyjnych zasad określających stanowisko państwa wobec kościołów i innych związków wyznaniowych, do którego możemy zaliczyć jeszcze:

  • zasadę równouprawnienia kościołów i związków wyznaniowych,

  • bezstronności państwa w sprawach przekonań religijnych, światopoglądowych i filozoficznych,

  • oparcia treści stosunków między państwem a kościołami i innymi związkami wyznaniowymi na zasadach poszanowania ich autonomii,

  • oparcia formy określenia stosunków między państwem, a kościołami i związkami wyznaniowymi na ustawach uchwalanych na podstawie umów zawartych przez RM z ich właściwymi przedstawicielami,

Podobne prace

Do góry