Ocena brak

Inhalacje

Autor /demetrio Dodano /13.06.2014

Do przeprowadzania nawilżania górnych dróg oddechowych służy kociołek inhalacyjny. Obecnie w specjalistycznym handlu dostępne są nowoczesne urządzenia dodatkowe służące do inhalacji ogrzanego płynu. Z ich pomocą można na zlecenie lekarskie stosować przez nebulizator inhalacje ogrzanych do temperatury ciała soli, wody morskiej lub wody cieplicowej, ewentualnie wody z dodatkiem olejków eterycznych. W kociołku inhalacyjnym należy stosować do inhalacji wyłącznie wodę destylowaną. W tym przypadku do inhalacji nie należy dodawać olejków eterycznych, ponieważ ulegają one zniszczeniu podczas wytworzenia pary. Inhalację aerozoli przeprowadza się za pomocą nowoczesnych, złożonych technicznie nebułizatorów wytwarzających najdelikatniejszą mgłę, która może wnikać drogą inhalacji do najdalszych i najdrobniejszych rozgałęzień drzewa oskrzelowego. Nie powinno się przekraczać piętnastominutowego czasu inhalacji. Podczas jednego zabiegu nie należy wziewać więcej niż 2 ml substancji leczniczej.

Kociołek inhalacyjny czyli nawilżacz gotującą się wodą (czas trwania zabiegu - 10-15 minut) służy do nawilżenia powietrza i ułatwia choremu z zapaleniem oskrzeli odkrztuszanie. Zgodnie z zaleceniem można nasączyć umieszczony przy rurze tampon gazy jedną lub dwiema kroplami olejku sosnowego lub eukaliptusowego. Są to niezwykle silnie pachnące olejki dlatego nie należy przekraczać dawki dwóch kropli. Przy napełnianiu urjai dzenia wodą destylowaną trzeba zwracać uwagę na zaznaczony poziom na wstępującej (pionowej) rurze: W razie zbyt obfitego napełnienia wodą istnieje niebezpieczeństwo oparzenia. Aby go całkowicie uniknąć, należy zawsze rozgrzewać kociołek z dala od chorego. Po stwierdzeniu, że z rury wydobywa się jedynie para, można urządzenie ustawić przy chorym.

Uwaga. Kociołek inhalacyjny powinien spełniać wymogi techniczne^ określone przepisami dotyczącymi urządzeń medycznych. W przeciwnym razie nie może być on użyty'.

Podczas inhalacji należy zamknąć okna. Włosy chorego powinny być osłonięte chustą ręce umieszczone pod kołdrą. Urządzenie do inhalacji należy ustawić w odległości jednego metra od chorego, na takiej wysokości, aby wydobywająca się para gromadziła się na poziomie jego ust i nosa. W żadnym wypadku urządzenie to nie może być ustawione tak blisko, że powoduje u chorego nasilenie pocenia.

Rozpylacz ręczny jest urządzeniem wytwarzającym aerozol, zwanym inaczej nebulizatorem. Aerozole są to gazy z zawieszonymi w nich rozproszonymi cząstkami cieczy lub ciała stałego. W medycynie wytwarza się aerozole sztucznie. Nebulizacji podlegają preparaty lecznicze, takie jak: olejki eteryczne, środki odkażające, a także antybiotyki (np. penicylina).

Jeśli na opakowaniu leku zamieszczono napis aerozol, oznacza to, że służy on do inhalacji, a nie do doustnego zażywania.

Użycie nebulizatora ręcznego. Pacjent nakłada sobie maskę w ten sposób, aby obejmowała ona usta i nos. Nie może ona jednak przylegać do twarzy, odległość między maską a twarzą powinna wynosić 1-2 cm. W czasie wdechu naciska się przycisk zastawki (w dolnej części nebulizatora), w czasie wydechu zwalnia się go. Zabieg powinien trwać aż do chwili zużycia leku. Podczas czyszczenia urządzenia należy zwrócić uwagę, aby nie pozostawić w nim resztki leków. Rozkładają się one, tracąc swoje działanie, oraz zatykają dysze. Po użyciu nebulizator oraz maskę należy natychmiast umyć wodą. Można te części wyjałowić na zimno albo poddać sterylizacji w autoklawie (do 134°C) lub gorącym suchym powietrzem (160°C).

 

Podobne prace

Do góry