Ocena brak

Infrastruktura transportu samochodowego

Autor /karol Dodano /23.06.2011

Usługową rolę transportu samochodowego i jego znaczenie w systemie funkcjonowania gospodarki narodowej należy rozpatrywać w głównej mierze poprzez układ cech techniczno-eksploatacyjnych i ekonomicznych, którymi charakteryzuje się ten sposób przemieszczania.

Transport samochodowy spośród innych gałęzi transportu, odznacza się przede wszystkim:

- bliską nieograniczoności dostępnością do jego podstawowych środków pracy, wyróżniającą się możliwością podstawienia taboru praktycznie w dowolne miejsce,

- wysoką operatywnością usługową, polegającą na dyspozycyjności względnie dużej liczby środków przewozowych,

- dużą elastycznością podróży, wyrażającą się możliwościami obsługi zróżnicowanego poziomu potrzeb bez ponoszenia dodatkowych nakładów inwestycyjnych,

- dużą szybkością przewozu, mającą szczególne znaczenie na krótkich i średnich odległościach,

- terminowością i punktualnością wykonania usług

Warunkiem osiągania takich właśnie cech funkcjonalnych przez transport samochodowy jest istnienie specyficznej infrastruktury. Podobnie jak w innych gałęziach transportu. Można ją podzielić na:

1) Liniową, której istotą jest istniejąca w państwie sieć drogowa, rozumiana jako każdy wydzielony pas terenu, przeznaczony do ruchu bądź postoju pojazdu oraz do ruchu pieszych, wraz z placami, zatokami pojazdowymi, chodnikami, ścieżkami rowerowymi, drogami zbiorczymi itd.,

2) Punktową, w skład, której wchodzą wyodrębnione przestrzennie obiekty, służące stacjonarnej obsłudze (pasażerów, ładunków, czy środków przewozowych) Infrastrukturę liniową transportu samochodowego w Polsce można ocenić pod względem:

- ilościowym, biorąc pod uwagę charakterystyki osiągnięte przez kraje UE,

- jakościowe, biorąc pod uwagę klasę techniczną dróg oraz stan obiektów mostowych.

Kraje Europy Zachodniej należące do UE posiadają średnią gęstość dróg kołowych na poziomie ~130 km/100 km². Polska przekroczyła w 1994 poziom 110 km/100 km². Przy tych liczbach kraje UE dysponują jednak dużym współczynnikiem autostrad 1,2%, podczas gdy w naszym kraju stosunek autostrad do długości całej sieci dróg wynosi zaledwie0,11% czyli około 10 razy mniej.

Obecnie nie ma metodologicznych podstaw, aby strukturę polskich dróg porównać z udziałem poszczególnych dróg któregokolwiek państw Unii. Nieporównywalny jest, bowiem poziom rozwoju gospodarczego i wynikająca stąd transportochłonność poszczególnych gałęzi produkcji.

Można jednak przyjąć, że sieć drogowa w Polsce w sposób znaczący odbiega poziomem jakościowym od poziomu technicznego układu drogowego państw europejskich,. Wynika to ze względu na:

- brak dróg umożliwiających bezkolizyjny ruch, w szczególności tranzytowy (obwodnice, skrzyżowania z koleją itp.)

- wieloletnie zaniedbanie w utrzymaniu i remontach dróg, praktycznie wszystkich rodzajów,

- bliski całkowitemu zużyciu technicznemu stan obiektów mostowych (mostów, estakad, tuneli, przejść itd.)

- wysoki stopień zużycia jezdni dróg na skutek eksploatacji coraz większej ilości ciężkiego taboru , przy minimalnych nakładach na odtworzenie tych elementów infrastruktury.

Podobne prace

Do góry