Ocena brak

INDYWIDUALNOŚCI RENESANSU POLSKIEGO I EUROPEJSKIEGO - WILLIAM SZEKSPIR (1564-1616)

Autor /kapec Dodano /05.03.2011

Wybitny dramaturg angielski uchodzący za twórcę nowożytnego teatru. Był aktorem, dramaturgiem aż stał się dyrektorem. Gdy się wzbogacił stworzył grupę teatralną „The Globe”. Odgrywała ona jego sztuki. Napisał ich około 37. 

−  komedie

„Sen Nocy Letniej”, „Wieczór trzech króli”, „Jak wam się podoba” −  kroniki 

Juliusz Cezar”, „Ryszard III” −  tragedie „Romeo i Julia”, „Hamlet”, „Otello”,„Król Lear”,„Makbet”

W komediach opisywał uroki życia i piękno przyrody. Głosił wiarę w człowieka i jego wartości w zwycięstwo dobra i sprawiedliwości. Podłożem zmiany nastroju w tragediach stała się obserwacja rzeczywistości, która ostudziła wiarę w ludzi, tragiczne zawiłości ludzkiego losu, zwątpienie w możliwość urzeczywistnienia pięknych ideałów. Tak więc w wielkich tragediach ukazywał dramatyczne ludzkie przeżycia: − 

„Makbet” - żądza władzy, ambicje. −

„Romeo i Julia” - miłość nieszczęśliwych kochanków − 

„Hamlet” - tragizm życia człowieka o pięknej niepospolitej duszy − 

„Otello” - okrutna siła niszczycielskiej namiętności jaką jest zazdrość.   

Cechy dramaturgii Szekspira:

1.  mistrzostwo w kreśleniu charakteru człowieka (dramat psychologiczny) i miotających nim sprzecznych uczuć (dramat ludzkich namiętności).

2.  nastrój grozy i niesamowitości (sceny wizyjne i fantastyczne).

3.  zerwanie z trzema jednościami

4.  rezygnacja z chóru 

5.  sceny zbiorowe

6.  w tle akcji przyroda (zjawiska atmosferyczne potęgujące nastrój)

7.  swobodna i umowna inscenizacja

8.  odejście od zasady decorum 

9.  język patetyczny pełen ozdób retorycznych, ale również zindywidualizowany. Dostosowany       do postaci. Bogactwo mowy potocznej, regionalizmy, przysłowia, celne powiedzenia.

Podobne prace

Do góry