Ocena brak

IDONEIZM

Autor /Matylda Dodano /23.10.2012

(łac. idoneus zdatny do czegoś, sposobny),
pogląd dialektycznej filozofii F. —> Gonsetha, przyjmujący,
że poznanie jest procesem, którego punktem wyjścia jest zawsze
prowizoryczne (hipotetyczne) przyjęcie wyników (doświadczeń,
teorii) odpowiednich procesów wcześniejszych.

Punkty wyjścia procesów poznawczych nie mogą być traktowane
jako raz na zawsze ustalone prawdy (pierwsze przesłanki,
ostateczne zasady), lecz zarazem nie mogą być przyjmowane
dowolnie; ich wyborem powinna kierować zasada
najlepszej (ostatecznie zawsze wg najlepszej, subiektywnej
oceny badacza, myśliciela) odpowiedniości, czyli zasada i.
(principe ďidonéite); określony w ten sposób punkt wyjścia i
zarazem składnik procesu poznawczego jest otwarty (stąd „filozofia
otwarta") na możliwe efekty tego procesu, tzn. może
podlegać zmianom.

Zasada i. obejmuje także język jako narzędzie
poznania w tym sensie, że używane znaczenia słów
nie mogą być traktowane jako ustalone ostatecznie, lecz jako
najbardziej odpowiednie (idoines) ze względu na hipotetycznie
zakładane cele procesu dyskursywnego, w trakcie i w wyniku
którego mogą ulegać modyfikacjom oraz określeniom.

 

F.,Gonseth, La géométrie et le problème de l'espace I, Neh 1945; E. Bertholet, La philosophie des sciences de Ferdinand Gonseth, La 1968 (bibliogr.); L. Witkowski, Filozofia nauki Ferdynanda Gonsetha na tle problemów współczesnego racjonalizmu, To 1983.

Podobne prace

Do góry