Ocena brak

Ideał wykształcenia jako czynnik ukierunkowujący kształcenie w świetle pedagogiki kultury

Autor /Tristian Dodano /20.12.2011

A) Ideał wykształcenia

Wyniki nauczania zależą w pierwszym rzędzie od tego, w jakim stopniu nasz wychowanek stał się pod jego wpływem całością duchową

Chcąc wychowywać całych ludzi, trzeba samemu być całym człowiekiemF.A. Wolf (stanowisko formalizmu pedagogicznego): ze względu na formalne wykształcenie wszystko musi zmierzać do tego, aby uczeń ćwiczył i wzmacniał swoją uwagę, pamięć, rozum i inne władze duszy na szczególnie nadających się do tego przedmiotach nauczania

Wgłębiając się w pełen harmonii świat klasyczny człowiek nowożytny staje się harmonijną osobowością

Kształtujące zadanie nauczania: górująca nad zagadnieniami ćwiczenia poszczególnych dyspozycji sprawa formowania całości duchowej w wychowaniu, kształtowanie: czynności spełniające to zadanie, ukształtowanie/ukształcenie: wytwory tych czynności

Wykształcenie:

- wytwór czynności kształcenia

- ideał pedagogiczny kierujący czynnością kształcenia, stanowiący zadanie nie dające się nigdy wyczerpać

Wg Pestalozziego wykształcenie jest mądrością

Prawdziwe wykształcenie od powierzchownej erudycji odróżnia się tym, że jest dobrem osobistym, a więc zrośniętym w nierozerwalną całość z osobowością człowieka wykształconego i nacechowanym jego indywidualnością

Wykształcenie powstaje z zespolenia dwóch różnych światów:

a) Wartościowe wytwory ducha ludzkiego (język, obyczaje, moralność, wierzenia religijne itp.)

b) Wewnętrzne życie duchowe rozwijającej się jednostki ludzkiej, nacechowane jej indywidualnością

Wykształcenie zatem powstaje z najściślejszego zespolenia się indywidualności wychowanka z głęboko przez niego przyswojoną zobiektywizowaną kulturą, a całość ta musi być harmonijna

Zadaniem nauczyciela wychowawcy jest stwarzać możliwie jak najbardziej pomyślne warunki dla procesu narastania wykształcenia, a przez to wywoływać ten proces i nim kierować

Wychowawcą nazywamy tego, kto pośrednicząc między kulturą i wychowankiem, kieruje procesem przyswajania sobie przez niego dóbr kulturalnych

Wykształcenie jako wytwór nigdy nie może i nie powinno być skończone, ma ono rozwijać się nieustannie

Narastanie wykształcenia odbywa się pod wpływem pobudki działającej z samego wnętrza osobowości wykształconego człowieka, pobudka: zainteresowanie.

B) Stopnie, rodzaje i stadia wykształcenia

a) Stopnie wykształcenia

Każdego z ludzi w danym społeczeństwie nazwiemy ukształtowanym, o ile głęboko przyswoił sobie kulturę swojego środowiska życiowego i swego zawodu, o ile tę kulturę podtrzymuje nie tylko pracą, ale ją posuwa naprzód swoją inicjatywą, twórczością

b) Rozległość wykształcenia

Zależy od zakresu przyswojonej kultury

Im szerszy jest krąg kultury, którym karmi się rozwijająca się jednostka ludzka, tym większa będzie rozległość zdobytego przez nią wykształcenia

Człowiek o ciasnym horyzoncie będzie najczęściej bezradny wobec zagadnień wykraczających poza granicę jego wykształcenia

c) Rodzaje wykształcenia

Wykształcenie różni się albo kierunkiem albo rodzajem

Za pewien kierunek lub rodzaj wykształcenia uważamy takie wykształcenie które co prawda jest nastawione przede wszystkim na pewną kategorię wartości, a co za tym idzie na pewną dziedzinę dóbr kulturalnych

d) Wykształcenie zawodowe czy ogólne

J. Rousseau: nie należy wychowywać dzieci nie tylko dla stanu w którym przyszły one na świat, lecz nawet dla społeczeństwa i państwa. Wychowanie społeczne nie daje się według niego pogodzić z wychowaniem zgodnym z prawami przyrody.

- Wykształcenie takiego człowieka ma być wiele wyższe, szlachetniejsze od wykształcenia stanowego, a nawet społecznego

- przyczynił się on do ugruntowania mniemania że wykształcenie ogólne jest lepsze od zawodowego

Słabość współczesnego wykształcenia ogólnego polega zdaniem Kerschensteinera na tym, że jest ono narzucone młodym pokoleniom z zewnątrz, zamiast być wytworem pracy wynikającej z głębi ich zainteresowań

e) Pojęcie wykształcenia ogólnego

W XVII w za człowieka ogólnie wykształconego uważano takiego który przyswoił sobie całą wiedzę współczesną

Rousseau – dla niego wykształcenie człowieka w ogóle zasadza się na swobodnym i pełnym rozwoju naturalnych sił wychowanka, jest to więc wykształcenie formalne, nie zabarwione jeszcze intelektualizmem

Dziś wykształcenie ogólne różni się od zawodowego tym, że funduje się na zespole dóbr kulturalnych, będących lub mających być wspólną własnością wszystkich członków takiego tworu społecznego, który obejmuje różne grupy zawodowe – może to być całe społeczeństwo lub warstwa np. inteligencja

Wykształcenie ogólne jest wspólną podstawą na której dopiero buduje się wykształcenie zawodowe różnych kierunków

Wykształceniem ogólnym nazwiemy każde wykształcenie które we własnych członkach danego społeczeństwa urzeczywistnia ten zasób kultury który stanowi i  jego spoistości wewnętrznej i charakterze

Treść wykształcenia ogólnego może być najrozmaitsza, byleby funkcja socjalna pozostała ta sama

f) Stadia wykształcenia

Trzy stadia przez które przebiega wykształcenie:

a. Stadium wykształcenia podstawowego czyli ogólnego

b. Stadium wykształcenia zawodowego

c. Stadium wykształcenia rozszerzającego

Droga do wykształcenia rozszerzającego prowadzi przez zawód

Przez pracę zawodową i wykształcenie człowiek wrasta na dobre w grupę zawodową, a przez to w kulturę i naród

Podobne prace

Do góry