Ocena brak

Ideał romantycznej miłości w Dziadach cz.IV

Autor /Czeslaw123 Dodano /06.05.2011

Trzy godziny miłości, które przeżywa Gustaw są najgwałtowniejszą i najdramatyczniejszą polemiką w polskiej literaturze na temat istoty miłości. Dla Gustawa miłość jest potężną siłą, której człowiek ulega. Rozum i wola są wobec miłości bezsilne. Gustaw raz po raz stara się uwolnić od swojej namiętniści. Tłumaczy sobie niecność postępku Maryli. Oskarrza ją o egoizm i próżność. To jednak nie prowadzi do ukojenia. Nie umniejsza bólu, nie daje zapomnienia.

W słowach: „Jeżeli Pan Bóg złączył ludzie nie rozłączą” zostało wyrażone dramatyczne wyznanie o miłości jako darze od Pana Boga. W innych słowach: „Chyba tam, gdy nad podłym wzbijemy się ciałem złączy się znowu w jednośćdusz z duszą zleje” zostało wyrażone przekonanie o miłości, która na ziemi jest nieszczęściem i dramatem i która jest szczęściem, ale tylko w niebie, gdy dusze kochanków tam się spotkają. Postać Gustawa jest głęboko ludzka. Ten młody człowiek przeżywa autentyczną tragedię.

Źródłem tej tragedii jest nie tylko Maryla i jej zdrada, ale przede wszystkim problemy egzystencjalne. Gustaw jest świadom swojej miłości i swojej bezsiły w starciu z lisem. Odchodząc pozostawia przestrogę: „Kro za życia choć roz był w niebie, ten pośmierci nie trafi od razu”.

Podobne prace

Do góry