Ocena brak

Ibis kasztanowaty

Autor /Benon Dodano /26.01.2012

Wygląd: Wielkość i sylwetka kulika wielkiego, ale prawie jednolicie ciemny, w lecie rdzawobrązowy z zielonkawym połyskiem; w zimie i w szacie młodocianej delikatne, jasne kreski na szyi. Dtugość ciata 52-55 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 1 m. Są bardzo towarzyskie, ale tylko wśród osobników swego gatunku. Chodzą jak czaple; w locie po kilku szybkich uderzeniach skrzydłami następują krótkie, szybujące odcinki. Duże grupy lecących ibisów tworzą piękny klucz w kształcie ukośnej linii, która falując przesuwa się po niebie jak wąż. Mogą tworzyć linię ciągnącą się przez całe niebo. Ptaki zniżając się do lądowania bujają się w powietrzu jak opadające liście.

Środowisko: Ibis występuje na obszarach równikowych i podrównikowych Ameryki, Eurazji i Afryki. Dokładna mapa zasięgu pokazuje, że obecnie jest on mocno porozrywany i nieciągły: są to ostatnie wyspy wielkiego dawniej areału.

Ibisy szukają pożywienia na rozległych, rozczłonkowanych bagnach z otwartymi lustrami wody, krzewami i kępami drzew. Gnieżdżą się w trzcinowiskach, w zaroślach krzewów, na drzewach, zawsze w miejcach trudno dostępnych. Pożywienie mogą zdobywać na terenach oddalonych o 20 km od kolonii lęgowych. Największa europejska kolonia licząca ponad 10 tys, par znajduje się w delcie Wołgi, druga z 4000 par w delcie Dunaju, niewielka natomiast u ujścia rzeki Dory na Nizinie Padańskiej. Europejskie ibisy są ptakami wędrownymi; od kwietnia do września przebywają na terenach lęgowych, a zimują przede wszystkim w tropikalnej Afryce i wokół Morza Śródziemnego. Ibisy z delty Wołgi zimują w Indiach.

Lęgi: Ibisy gnieżdżą się wspólnie z innymi ptakami wodnymi i błotnymi, jak czaple, kormorany, warzęchy czy pelikany. Gniazda ich znajdują się tak blisko siebie, że z czasem tworzą jedną platformę; większość kolonii znajduje się w trzcinowiskach, ale czasem na krzewach lub drzewach. W koloniach nadrzewnych ibisy zajmują piętra niższe, do wysokości 5-7 m. W zniesieniu 3-4 jaja, ciemne, niebieskozielone, długości ok. 52 mm. Składanie jaj rozpoczyna się od połowy maja do czerwca; wysiadywanie trwa 21 dni. Wysiadują oboje rodzice, w nocy zwykle samica.

Zmiana przy wysiadywaniu odbywa się uroczyście: nadchodzący partner przynosi gałązkę i wplata ja w gniazdo, potem oba ptaki dotykają się dziobami. Po złożeniu pierwszego jaja zawsze jedno z partnerów zostaje na warcie przy gnieździe. Wysiadywanie rozpoczyna sie pod koniec okresu składania jaj. Większość młodych wykluwa się w połowie czerwca. W czasie karmienia pisklęta wtykają głowy aż po oczy w gardła rodziców i wybierają pożywienie. W pierwszych dniach po wykluciu są karmione co 90 minut, potem przerwy między karmieniami wydłużają się do 3 godzin.

W bardzo licznych koloniach mogą się tworzyć „żłobki", w których rodzice nie potrafią już odróżnić swoich dzieci. Karmią wtedy to pisklę, które najbardziej natarczywie się upomina. W końcu każde pisklę otrzymuje tyle, ile potrzebuje. Karmienie trwa ok. 10 minut. Po 2 tygodniach młode łażą już po gałęziach w pobliżu gniazda, po 3 tygodniach przefruwają z drzewa na drzewo, po 30 dniach towarzyszą rodzicom na tereny źerowiskowe, Po usamodzielnieniu się odlatują w różne strony. Ten cygański tryb życia powoduje, że niektóre osobniki pojawiają się w Europie Środkowej, jeden nawet zawędrował aż do Islandii. Od połowy lipca w koloniach ibisów kasztanowatych nastaje cisza.

Pożywienie: Ibisy kasztanowate zbierają pożywienie na płytkich wodach, na bagnistych łąkach, ale nigdy w gęstwinie szuwarów. Łowią owady wodne, szarańczaki, małe żaby i tym podobne małe zwierzęta.

Podobne prace

Do góry