Ocena brak

HORPENICI, Horpeniten, Bund der Kämpfer für Glaube und Wahrheit

Autor /Gordiana Dodano /22.10.2012

Magiczno-okultystyczna (—> okultyzm) sekta
protest, zainicjowana ok. 1900 w Saksonii przez Maxa Däbritza
(1874-1947) i Emila A. Bergmanna (1861-1931); nazwę
wzięli od zał. 1923 w Freital-Zauckerode k. Drezna czasopisma
„Horpena - der Kampf".

Wg h. Bergmann (domniemane
medium Däbritza) był obiecanym przez Chrystusa „duchem
prawdy" (J 16,13); członkowie, analogicznie do darów Ducha
Świętego są podzieleni na 7 oddziałów; na czele stoi 24-osobowa
rada starszych, wybierająca przewodniczącego.

Cel h.
stanowi realizacja „radosnego czynu chrzęść." poprzez „dojrzały
okultyzm", „prawdziwą sztukę zbawienia" oraz kształcenie
rozumu w prawdzie do zgodnej z jego powołaniem doskonałości;
powołanie to realizuje się przez —» reinkarnację
aż do przebóstwienia, zgodnie z obietnicą Chrystusa (J
10,34);

miało to rzekomo uzdolnić h. do czynienia cudów,
np. uzdrowień; h. zwalczają Kościół instytucjonalny, kapłaństwo,
naukę o wiecznym potępieniu; mieli swe ośrodki także
w Polsce, Czechach oraz pd.-wsch. Afryce.

 

E.A. Bergmann, Die Glaubenslehre auf inspirierten medialen Wege erhalten, L 1901; M. Däbritz, Die Persönlichkeit in allgemeine Theologie I-II, Dr 1912-13; tenże, Die Verkündigung Menschenrechte, Dr 1919; KonKun 726-727; A. Algermissen, LThK V 486-487.

Podobne prace

Do góry