Ocena brak

HOONACKER ALBIN van

Autor /Nepomucen Dodano /19.10.2012

ur. 19 XI 1857 w Brugii, zm.
1 XI 1933 tamże, egzegeta katolicki.

Studia filoz.-teol. odbył w Lowanium; nast. podjął badania
w zakresie krytyki bibl. ST oraz staroż. literatur orientalnych; 1889-1927 był prof, egzegezy ST w Lowanium (w czasie I
wojny świat, przebywał w Cambridge), wykładał także języki
orientalne; był jednym z pierwszych członków —> Papieskiej
Komisji Biblijnej; reprezentując nowy nurt badań w ówczesnej
egzegezie bibl. należał do znaczących egzegetów kat. 1.
poł. XIX w. (—> egzegezą biblijna IV B).

W nurcie ówczesnych starotest. badań podjął H. studia nad
instytucjami hebr. oraz kompozycją —» Pięcioksięgu; kwestionując
obiektywność koncepcji J. Wellhausena, odrzucił heglowski
ewolucjonizm kulturowy, podał w wątpliwość poglądy
hist., natomiast uznał za słuszne założenia lit. (Le lieu du
culte dans la législation rituelle des Hébreux, Gent 1894; Le
sacerdoce lévltlque dans la loi et dans l'histoire des Hébreux,
Lo 1899).

H. przyjmował istnienie 4 źródeł w Pięcioksięgu
(J, E, P, D), a tradycję — deuteronomiczną (D) uważał za
ostateczną redakcję, uwzględniając jednocześnie wkład Mojżesza;
akcentował ważność ustalenia początku Mojżeszowej
religii i podstawowych instytucji narodu żyd.; uważał, że
Mojżesz, jako prawodawca i inspirator, stoi u początku jahwizmu
i dekalogu.

Wydane pośmiertnie De composlttone Iliteraria
et de origine mosaica Hexateucht dtsqulsltlo historlco-
-crltlca (Bg 1949) zawiera zasadniczą myśl H. na temat źródeł
lit. Heksateuchu; kontynuacją tych badań, zwł. nad lit. początkami
Pięcioksięgu, była interpretacja i chronologia okresu
Ezdrasza i Nehemiasza (Nouvelles études sur la restauration
juive après l'exil de Babylone, P 1896; Une communauté judéoaraméenne
à Elephantine, Lo 1915); H. zaproponował odwrócenie
porządku chronol. z Ezd-Ne na Ne-Ezd (Néhémie
et Esdras. Une nouvelle hypothèse sur la chronologie de l'époque
de la restauration, Muséon 9(1890) 151-184, 317-351, 389-
-401; Néhémie en l'an 20 d'Artaxerxès I, Esdras en l'an 7
d'Artaxerxès II, Gent 1892; La succession chronologique Néhémie-
Esdras, RB 32(1923) 481-494, 33(1924) 33-61); nadto
H. opracował komentarz do 12 proroków mniejszych (Les
douze petits prophètes, P 1908), do Iz (Het Boele Isaías, Bg
1932) i do Ez (nieopublikowany).

 

J. Coppens, L'enseignement de la théologie à l'université de Louvain depuis sa restauration en 1834, EThL 9(1932) 608-634; tenże, Le chanoine Albin van H. Son enseignement, son oeuvre et sa méthode exégétique, P 1936; J. Coppens, L. de Schaetzen, Université catholique de Louvain. Katholieke Universiteit te Leuven. Bibliographie académique. Academische Bibliographie, Lv 1937, VI (passim); J. Coppens, DBS IV 123-128; tenże, ECat VI 1478; R. Bäumer, LThK V 481; J. Coppens, Catholicisme V 937-938.

Podobne prace

Do góry