Ocena brak

HONORIUSZ, Flavius Honorius

Autor /Nepomucen Dodano /19.10.2012

ur. 9 IX 384 w Konstantynopolu,
zm. 15 VIII 423 w Rawennie, pierwszy ces.
zachodniorzymski.

Był młodszym synem —» Teodozjusza Wielkiego i Aelii
Flacilli; 393 został współrządcą cesarstwa z tytułem Augusta,
a 395 na mocy testamentu ojca objął zach. część imperium
(wsch. przejął jego brat —» Arkadiusz), rezydując początkowo
w Mediolanie, a nast. w Rawennie; pod wpływem —» Ambrożego
(I) i swej siostry —> Galii Placydii wprowadził rozporządzenie
Teodozjusza zakazujące kultu pogańskiego, a 23
III 395 potwierdził prawa chrześcijan, uznając herezję za
zdradę stanu.

W okresie jego rządów cesarstwo opanowały
germ, plemiona Hunów, Wizygotów, Wandalów, a także plemiona
Swewów, Burgundów, Alanów i Franków; nieudane
rokowania z —» Alarykiem I spowodowały zdobycie 410 przez
Wizygotów Rzymu.

W sprawach kośc. przyznał H. bpom
władzę sądowniczą, występował przeciw —» manicheizmowi,
—> montanizmowi, —» donatyzmowi i —» pelagianizmowi, zabraniając
prywatnego i pubi, kultu pogańskiego; z inicjatywy
pap. Bonifacego I wydał edykt, na mocy którego w przypadku
podwójnych wyborów pap., żaden z pretendentów nie
mógł objąć stanowiska bpa rzym., lecz należało przystąpić
do wyboru nowego papieża.

 

H. von Eicken, Der Kampf der Westgothen und Römer unter Alarich, L 1876; O. Seeck, RKA VIII 2277-2292; K. Zakrzewski, Ostatnie lata Stilichona, KH 39(1925) 445-514; E. Stein, Geschichte des spätrömischen Reiches I, W 1928; M.H. Serejski, Narodziny średniowiecznej Europy, Lw 1938, Wwa 19492; G. Romano, A. Solmi, Le dominazioni barbariche in Italia (395-888), Mi 1940, 75-86; P. Courcelle, Histoire littéraire des grandes invasions germaniques, P 1948, 19643; Fliche-Martin IV 15-17; E. Demougeot, De l'unité à la division de l'Empire Romain 395-410, P 1951; A. Amore, ECat IX 139-140; G. Boing, LThK V 478; A.H.M. Jones, The Later Roman Empire 284-602, Ox 1964; Ostrogorsky 69-70; A. Cameron, Claudian. Poetry and Propaganda at the Court of H., Ox 1970; L. Storoni Mazzolani, Galla Placldia, Mi 1975; H. Sozomen, Historia Kościoła, Wwa 1980; E. Martelli, Onorio, Ravenna e la presa di Roma del 410, Rivista storica dell'Antichità 11(1981) 215-219; E. Demougeot, La symbolique du lion et du serpent sur les solidi" des empereurs d'Occident de la première moitié du Ve siècle, Revue numismatique 28(1986) 94-118.

Podobne prace

Do góry