Ocena brak

HITLER ADOLF (1889-1945) - dyktator III Rzeszy

Autor /danonek Dodano /24.02.2011

Przywódca nazistowskiej partii NSDAP, w 1933 r. przejął władzę dyktatorską w Niemczech, którą wykorzystał do złamania postano­wień traktatowych i rozpoczęcia wojny światowej. Pierwszym znanym protoplastą Adolfa Hitlera był urodzony w 1837 r. Alois - nieślubny syn Ma­rii Anny Schicklgruber, późniejszej żony Georga Hiedlera. Czterdziesto­letni Alois, urzędnik państwowy, zmienił nazwisko na Hitler, zbli­żone do nazwiska jego ojczyma. 20 kwietnia 1889 r. trzecia żona Aloisa, Klara, w austriackim mia­steczku Braunau urodziła syna Adolfa. Drugim dzieckiem była Paula, urodzona w 1896 r. Adolf ukończył klasztorną szkołę podsta­wową w Lambach, a następnie szko­łę średnią w Steyr. Rodziców stracił wcześnie: ojciec zmarł w 1903 r., a matka, z którą był szczególnie związany, w 1907 r. Młody Hitler wykazywał zdolności plastyczne i zamierzał swoje życie poświęcić sztuce, jednakże dwukrotne próby zdania egzaminów do Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu nie powiodły się. Pozostał w Wiedniu, utrzymując się z dorywczych prac. W 1912 r. przeniósł się do Mona­chium.

Po wybuchu I wojny świa­towej, 16 sierpnia 1914 r. zgłosił się ochotniczo do Bawarskiego Pułku Piechoty. Na froncie zyskał opinię dobrego i odważnego żołnierza; był dwukrotnie ranny i sześciokrotnie odznaczany, w tym Krzyżem Żela­znym klasy liii . Powrócił z wojny w stopniu kaprala i podjął pracęjako agent wywiadu Reichswehry;w tym charakterze we wrześniu1919 r. znalazł się w Monachium nazebraniu małej, powstałej w stycz­niu 1919 r. partii Deutsche Arbeiter-partei. Ludzie, których tam spo­tkał, prezentowali poglądy będącewypadkową idei socjalizmu, nacjo­nalizmu i antysemityzmu, co bardzo odpowiadało Hitlerowi. Kilka dni później otrzymał zaproszenie na na­stępne zebranie odbywające się w piwiarni „Altes Rosenbad". Wte­dy wstąpił do organizacji jako siódmy jej członek.

Wkrótce prze­kształcił tę niewielką organizację w Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei (NSDAP). W sali pi­wiarni „Hofbrauhaus" w Mona­chium Hitler przedstawił dwudzie-stopięciopunktowy program, który przewidywał m. in. zerwanie trakta­tu wersalskiego, stworzenie armii narodowej, wydalenie cudzoziem­ców, opiekę socjalną państwa. Program szybko zyskał zwolenni­ków, w tym szefa policji miejskiej Pohnera i Oberamtmanna Wilhel­ma Fricka, późniejszego ministra spraw wewnętrznych Rzeszy. W lip­cu 1921 r., gdy Hitler stanął na cze­le NSDAP, partia ta liczyła już 3 tys. członków i tworzyła oddziały, któ­re miały ochraniać jej zebrania -Sturmabteilungen (SA). 8 i 9 listo­pada 1923 r., wykorzystując te od­działy, Hitler podjął nieudaną próbę zamachu stanu, za co 31 marca 1924 r. został skazany na 5 lat po­zbawienia wolności. W więzieniu w Landsbergu napisał książkę Mein Kampf, w której przedsta­wił program niemieckiej dominacji w Europie. W październiku 1928 r. poznał siedemnastoletnią pomocni­cę Heinricha Hoffmanna, swojego osobistego fotografa, Ewę *Braun, która stała się jego towarzyszką ży­cia. Hitler wykorzystywał czas po wyjściu z więzienia na rozbudowę terenowych oddziałów partii, któ­ra w lutym 1925 r. odzyskała prawo działania i w wyborach w maju 1928 r. zdobyła 12 miejsc w *Reichstagu (parlamencie).

Dwa lata później program NSDAP popar­ło 6 milionów wyborców, co dało partii 107 mandatów w parlamencie. W warunkach ostrego kryzysu go­spodarczego i poczucia upokorzenia z powodu postanowień traktatu wer­salskiego NSDAP szybko zyskiwa­ła nowych zwolenników, również wśród wpływowych przemysłow­ców i wyższych oficerów. W 1932 r. Hitler wysunął swoją kandydaturę na urząd prezydenta i uzyskał w wyborach 36,8 % głosów. Jego popularność wzrosła w okresie kry­zysu politycznego, gdy szybko upa­dały kolejne rządy. 30 stycznia 1933 r. objął urząd kanclerza i w ciągu 5 miesięcy, wykorzystując pożar Reichstagu 28 lutego 1933 r. i słabości konstytucji niemieckiej (art. 48 dawał prawo wydawania rozporządzeń z mocą ustawy), zniszczył demokrację. Na mocy rozporządzenia prezydenta Rzeszy z 28 lutego 1933 r. oraz ustawy z 23 marca 1933 r. stworzył podsta­wy państwa totalitarnego.

Wkrót­ce pozbył się najpotężniejszego wroga - Ernsta Róhma, szefa SA, dowodzącego zorganizowaną siłą ok. 1 min ludzi pod bronią i 3,5 min rezerwistów, przy pomocy których chciał podbić Europę; w nocy z 30 czerwca 1934 r. („noc długich noży") Rohm i jego najbliżsi współ­pracownicy zostali wymordowani. W sierpniu 1934 r., po śmierci pre­zydenta Paula Hindenburga, Hitler objął urząd prezydencki, co w po­łączeniu ze stanowiskiem kancle­rza dawało mu nieograniczoną władzą dyktatora. Bardzo szybko, przy współpracy Rudolfa *Hessa, Heinricha *Himmlera i Hermanna *G6ringa, zaczął stosować terror wobec przeciwników politycznych i Żydów: w marcu 1933 r., a więc dwa miesiące po przejęciu wła­dzy, wydał rozkaz zorganizowania obozu koncentracyjnego w Dachau, a w 1935 r. tzw. ustawy norymber­skie umożliwiły usunięcie Żydów z życia gospodarczego i polityczne­go. Hitler konsekwentnie zmierzał do realizacji swojego głównego ce­lu: stworzenia przestrzeni życiowej dla nowego narodu niemieckiego, który w jego planach miał liczyć 250 min ludzi.

W marcu 1935 r. odrzucił „dyktat wersalski" (jak określał traktat wersalski) i wszelkie ograniczenia rozwoju niemieckich sił zbrojnych. W 1938 r. utworzył Oberkommando der Wehrmacht (Naczelne Dowództwo Sił Zbroj­nych), które podlegało jemu jakonaczelnemu dowódcy. 4 lutego 1938 r. zwolnił 35 generałów, uz­nając, że są niechętni jego planom podboju Europy. Przekonany o sła­bości mocarstw zachodnich przystą­pił do realizowania polityki eks­pansji: w 1938 r. zagarnął Austrię (*Anschluss) i uzyskał w *Mona-chium zgodę premierów Wielkiej Brytanii i Francji oraz dyktatora Wioch na przyłączenie do Nie­miec części *Czechosłowacji, tzw. Sudetenlandu.

W marcu 1939 r., łamiąc postanowienia układu mo­nachijskiego, zajął całą Czecho­słowację, a 3 kwietnia wydał roz­kaz przygotowania planów pod­boju Polski. 22 sierpnia 1939 r. na odprawie najwyższych dowód­ców w Obersalzbergu powiedział: „(...)

Chciałem ustalić możliwe do przyjęcia stosunki z Polską, by naj­pierw załatwić się z Zachodem, ale ten plan, choć mi się najbardziej podobał, nie mógł zostać wykonany, bo zmieniły się zasadnicze okolicz­ności. Stało się dla mnie jasne, że Polska zaatakuje w razie konfliktu z Zachodem". 1 września 1939 r. Hitler roz­pętał II wojnę światową, kierując armie * Wehrmachtu na *Polskę, a w 1940 r. na *Danię, *Norwegię, *Belgię, *Holandię, *Francję iw 1941 r. na * Bałkany. Z jego roz­kazu w pobitych krajach zastosowa­no masowy terror wobec mieszkań­ców, skierowany głównie na eks­terminację ludności żydowskiej.

W końcu kwietnia 1945 r., gdy Berlin był oblegany przez woj­ska radzieckie, napisał testament, w którym twierdził, iż nie ponosi odpowiedzialności za śmierć milio­nów ludzi w podbitych krajach oraz w Niemczech, i że został zdradzony, a Niemcy okazali się niegodni jego przywództwa.

29 kwietnia 1945 r. zawarł małżeń­stwo z Ewą Braun i następnego dnia prawdopodobnie popełnił samobój­stwo, strzelając sobie w usta. Oko­liczności śmierci nie zostały całko­wicie wyjaśnione ze względu na rozbieżności w zeznaniach świad­ków, którzy byli w najbliższym otoczeniu Hitlera, a także utajnie­nie przez władze Związku Radziec­kiego do 1957 r. protokołu z sekcji zwłok znalezionych w ogrodzie Kancelarii Rzeszy oraz niejas­ności w identyfikacji zwęglonych szczątków.

Podobne prace

Do góry