Ocena brak

Historia powstania telefonu

Autor /Stachowiak Dodano /31.01.2012

W 1876 roku Alexander Grahama Bell jako pierw­szy opatentował urządzenie, za pomocą którego można przesyłać na odległość mowę. W mikrofo­nie jego telefonu fale dźwiękowe padały na giętką membranę, do której przymocowano magnes stały. Membrana z magnesem wibrowały, co, dzięki zja­wisku indukcji elektromagnetycznej, powodowa­ło wytworzenie w znajdującej się tuż obok cewce zmiennego prądu, którego natężenie odpowiadało zmianom ciśnienia fali akustycznej. Ten prąd prze­syłano kablem do odbiornika, czyli słuchawki, gdzie przechodził przez uzwojenie elektromagne­su. Zmienny prąd powodował zmienne pole magne­tyczne, w którym wibrowała ferromagnetyczna membrana, odtwarzając oryginalny dźwięk. Bello-wski nadajnik wytwarzał jedynie słaby sygnał i nie było wówczas metody jego wzmocnienia; Znacznie lepsze efekty uzyskał amerykański wynalazca, Thomas Alva Edison. W 1878 roku ulepszył urzą­dzenie Bella, wprowadzając mikrofon węglowy, w którym drgania membrany pobudzanej falą akustyczną powodowały zmiany ciśnienia działające­go na pojemnik wypełniony granulatem węglo­wym. Zmiany ciśnienia były przyczyną zmian oporu elektrycznego pojemnika, który był włączony w obwód zasilany z baterii. Dzięki temu natężenie prądu płynącego w obwodzie było modulowane zgodnie ze zmianami ciśnienia powietrza, wytwa­rzanymi przez falę akustyczną. Odbiornik - słu­chawka był prawie identyczny jak ten w oryginal­nym rozwiązaniu Bella.
Aż do niedawna większość aparatów telefonicznych była wyposażona w mikrofony węglowe. Ostatnio większość telefonów ma mikrofony pojemnościowe, których mikrofon zawiera pewien stały ładunek elektryczny. Pozwalają one uzyskać znacznie lepszy stosunek sygnału do szumu, a przez to lepszą jakość odtwarzanego dźwięku.

Telefony wytwarzają sygnały analogowe - nazywane tak, gdyż zmieniają się analogicznie (podobnie) do zmian gęstości powietrza wytwarzanych przez falę akustyczną. Zwykle sygnałem takim moduluje się falę nośną o stosun­kowo wysokiej częstości. Dzięki stosowaniu fal nośnych różniących się czę­stościami możliwe jest równoczesne przesyłanie tą samą linią wielu rozmów telefonicznych. Są one rozdzielane z drugiej strony linii za pomocą obwodów strojonych, podobnych do tych, stosowanych w radioodbiornikach.
Nowoczesne systemy telekomunikacyjne wykorzystują sygnały cyfrowe, które są o wiele mniej narażone na zakłócenia i szumy. Sygnał analogowy jest próbkowany (mierzony) wiele tysięcy razy w ciągu sekundy, a jego war­tość jest kodowana w systemie dwójkowym jako zespół impulsów i przerw odpowiadających cyfrom 0 i 1. Najczęściej wykorzystuje się system 8-bitowy, czyli zamieniający impulsy na 8 liczb znaczących. Po drugiej stronie linii sygnał jest z powrotem przetwarzany z postaci cyfrowej na analogową, a następnie zamieniany na dźwięk w słuchawce.

Podobne prace

Do góry