Ocena brak

Historia o Busku Zdroju

Autor /Drarboppatehk Dodano /11.04.2005

Mam przyjemność zaprezentować Państwu walory uzdrowiskowe i turystyczne Buska ? Zdroju, oraz okolicznych miejscowości. W naszej gminie znajdą Państwo spokój, czyste powietrze i urocze zakątki. Gmina Busko - Zdrój przyciąga pięknym krajobrazem, licznymi zbytkami i rezerwatami przyrody, a szczególności unikatowymi walorami leczniczymi. To u nas w Busku- Zdroju, znajdują się najlepsze w Europie wody siarczkowe, mające właściwości leczenia wielu chorób reumatycznych, neurologicznych, pourazowych. Znakowane szlaki turystyczne pozwalają na uprawianie turystyki pieszej i rowerowej. Nasze miasto to znany w Polsce i na świecie ośrodek sanatoryjno-wypoczynkowy. Niepowtarzalny skład i działania wód leczniczych, oraz unikatowy klimat leczą dolegliwości trudne do wyleczenia gdziekolwiek indziej. Wierzymy, że każdy z Państwa, kto raz przekonał się o walorach Buska- Zdroju, będzie częstym gościem, więc serdecznie zapraszamy.
Busko-Zdrój ? miasto uzdrowiskowe w woj. świętokrzyskim, stolica powiatu buskiego, siedziba gminy Busko-Zdrój. Znane już w XII w. jako Bużsk, w XIII w. Busk. Pod względem liczby mieszkańców 7. w województwie świętokrzyskim. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. kieleckiego.
Według danych z 31 grudnia 2005, miasto miało 18 482 mieszkańców.
Busko jest położone w południowej części województwa świętokrzyskiego. Znajduje się 50 km na południe od Kielc i 80 km na północny wschód od Krakowa. Leży w regionie zwanym od przepływającej przezeń rzeki Nidy Ponidziem, na Garbie Wójczańsko-Pińczowskim.

Historia
Początki Buska sięgają XII w., kiedy wokół kościoła św. Leonarda pojawiła się osada pasterska. W 1185r. właściciel Buska i okolic - rycerz Dersław sprowadził do osady zakonnice norbertanki. Zapisał im później w testamencie cały swój majątek. Od 1241r. przez kilkaset lat Busko było własnością klasztoru. W 1252r. otrzymało od Bolesława Wstydliwego immunitet skarbowy, w którym król zezwolił klasztorowi m.in. na eksploatację solanki. Jest to pierwsza wzmianka o wykorzystaniu buskiej wody mineralnej.

Drewniany kościół p.w. św. Leonarda z 1699 roku.
W 1287r. Busko otrzymało z rąk księcia Leszka Czarnego prawa miejskie. Korzystne położenie miasta na skrzyżowaniu szlaków handlowych sprawiło, że w 1412r. król Władysław Jagiełło nadał mieszczaństwu przywilej cotygodniowego targu i dwóch jarmarków rocznie. Odtąd przez cały wiek XV i XVI miasto przeżywało swój rozkwit. Słynęło wówczas z handlu i produkcji sukna.


Od połowy XVII wieku wojny i antymieszczańska polityka szlachty spowodowały zubożenie Buska. Okres ponownego ożywienia wiąże się z odkryciem w 1776r. źródeł solankowych. Zaczęto eksploatować sól, lecz wkrótce zaniechano jej wydobycia ze względu na nieopłacalność produkcji. W 1808r.

Podobne prace

Do góry