Ocena brak

Historia i wiek Ziemi - Wiek Ziemi

Autor /Sylwek Dodano /27.09.2011

Ludzie od setek lat próbują określić ile lat ma Ziemia. Zdaniem

naukowców wiek Ziemi wynosi ok. 4,6 mld lat. Dopiero jednak około połowy naszego wieku stało się możliwe dokładne obliczenie wieku Ziemi, który w przybliżeniu wynosi tyle co wiek Słońca i reszty planet.

Pod koniec XVII w. Niels Stensen, duński lekarz i badacz stwierdził, że skały osadowe (te powstające nad wodą) są tym młodsze, im wyżej leża. To odkrycie doprowadziło do ustalenia wieku względnego skał. Nauka zajmująca się określaniem wieku skał to geochronologia. Dopiero jednak na początku XX w. badacze amerykańscy i angielscy odkryli, że pewne pierwiastki promieniotwórcze mogą być użyte jako zegary rejestrujące różne zdarzenia na przestrzenie dziejów geologicznych. Atomy tych pierwiastków ulegają rozpadowi, tworząc inne pierwiastki. Np. uran przekształca się w ołów, emitując promieniowanie. Dziewięć ciężkich pierwiastków, powstających w sposób naturalny, w tym rad i uran, jest promieniotwórczych. Takie są też izotopy (atomy tego samego pierwiastka, różniące się masą) pierwiastków lekkich, np. rubidu i strontu.

Substancje promieniotwórcze ulegają rozpadowi ze znana prędkością. Jednostką stosowaną do tego pomiaru jest tzw. okres połowicznego zaniku (półokres), czas w którym rozpada się połowa wyjściowej ilości substancji promieniotwórczej. Każdy kolejny taki okres oznacza rozpad połowy pozostałej substancji.

W skałach liczących sobie prawie 3,5 mld lat - najstarszych znanych skałach ziemskich - odkryto ślady prymitywnych form życia, bakterii i glonów. Wcześniej Ziemia była niegościnną pustynią, pustoszoną przez trzęsienia ziemi, wybuchy wulkanów, pozbawioną odpowiedniej atmosfery.

Wydaje się nieprawdopodobne, że w ciągu pierwszego miliarda lat na Ziemi utworzyły się oceany. Pierwotna atmosfera zawierała prawdopodobnie głównie wodór. Tlen, którym oddychamy, znalazł się w powietrzu w następstwie wyładowań elektrycznych w środowisku pary wodnej lub był wydalany przez organizmy żyjące w morzu.

Podobne prace

Do góry