Ocena brak

Hipermobilność - nadmierna ruchomość stawów

Autor /endriu Dodano /19.12.2012

Hipermobilność, czyli nadmierna ruchomość stawów, jest zagadnieniem w medycynie mało znanym lub traktowanym marginesowo. W najlepszym razie zauważa sięjąjakojeden z objawów niektórych chorób układowych organizmu, w których występuje patologiczna ruchomość stawów (np.zespół Danlosa Marfana). Bywa też powikłaniem urazowego uszkodzenia aparatu więzadłowo-torebkowego pojedynczego stawu.

Z punktu widzenia zaburzeń czynnościowych interesuje nas jednak inny rodzaj nadmiernej ruchomości stawów, zwany hipermobilnością samoistną lub konstytucjonalną.

Hipermobilność konstytucjonalna jest to zwiększona w stosunku do normy ruchomość stawów spowodowana uogólnioną wiotkością torebek stawowych i więzadeł stabilizujących stawy.

Jak się przypuszcza, jest ona spowodowana mniejszą wartościowością tkanki łącznej więzadeł i torebek stawów lub uszkodzeniem jednego typu kolagenu. Ma ona charakter wrodzony i nie jest skutkiem czy objawem jakiejś określonej choroby. Z tego powodu zaburzenie to zostaje omówione w grupie zaburzeń czynnościowych, a nie morfologicznych. Dotyczy z reguły większości stawów osoby dotkniętej tym zaburzeniem, w tym także stawów kręgosłupa.

Wiadomo, że każdy staw człowieka ma pewien określony zakres ruchomości. Na podstawie badań statystycznych na dużych grupach ludzi określono normy zakresu poszczególnych ruchów dla danego stawu lub odcinka kręgosłupa. Przed przekroczeniem fizjologicznego zakresu ruchu chroni napięcie więzadeł i torebek stawowych oraz, w niektórych stawach, budowa kostna.

Podobne prace

Do góry