Ocena brak

HIMMLER HEINRICH (1900-1945) - Reichsfuhrer SS

Autor /danonek Dodano /24.02.2011

Fanatyczny zwolennik nazizmu, zorganizował gigantyczny aparat terroru i masowej eksterminacji przeciwników politycznych oraz ludności podbitych państw. Członek nazistowskiej partii NSDAP od 1925 r., zastępca dowód­cy w osobistej straży Adolfa Hitlera Schutzstaffeln (*SS) od 1927 r., dwa lata później stanął na czele SS. Szyb­ko rozbudował tę organizację (od 290 członków do 52 tys. w końcu 1933 r.) i zapewnił jej całkowitą au­tonomię w ramach systemu nazi­stowskiego. W marcu 1933 r., jako szef policji w Monachium, założył w Dachau obóz koncentracyjny, w którym osadzono 5000 więźniów. W tym czasie bezwzględnie umac­niał swoją władzę policyjną.

Stwo­rzona przez niego służba bezpie­czeństwa (Sicherheitsdienst, *SD) ujawniła rzekomy spisek przeciwko Hermannowi *G6ringowi, kompro­mitując podległe temu ostatniemu *Gestapo; na polecenie Hitlera prze­jął wówczas kontrolę nad tajną poli­cją. Pozycja Himmlera we władzach III Rzeszy wzmocniła się po likwi­dacji 30 czerwca 1934 r., w czasie tzw. nocy długich noży, Ernesta Rohma i jego współpracowników. W 1936 r. Himmler został szefem policji (Reichsfuhrer SS und Chef der deutschen Polizei), a w 1942 r. objął urząd ministra spraw wewnętrznych, skupiając w swoim rę­ku potężną władzę policyjną, gospo­darczą i administracyjną, a także wojskową poprzez kontrolę nad woj­skami SS - *Waffen SS. Wykorzy­stał tę władzę do realizacji programu „przestrzeni życiowej" dla narodu niemieckiego.

7 października 1939 r. na mocy tajnego dekretu Hitlera został mianowany komisarzem Rze­szy do spraw umocnienia niemiec­kiej narodowości (Reichskommissar fur die Festigung des deutschen Ytolkstums), odpowiedzialnym za„zachowanie czystości rasowej na Wschodzie" oraz przygotowanieprogramu osiedleńczego na tereniePolski i Związku Radzieckiego.Prawdopodobnie w tym czasie (do­kładna data nie jest znana, gdyż roz­kazy w tej sprawie Hitler prze­kazywał ustnie) otrzymał polecenieprzystąpienia do „ostatecznegorozwiązania kwestii żydowskiej"(„Endlósung der Judenfrage"). W marcu 1941 r. na konferencji naj­wyższych oficerów SS i policjistwierdził, że zbliżająca się wojna zeZwiązkiem Radzieckim ma na celu„zmniejszenie populacji słowiań­skiej o 30 milionów". W czerwcu1941 r. polecił Rudolfowi Hóssowkomendantowi obozu w Auschwitz--Birkenau prowadzić eksperymentyz użyciem nowych metod masowegouśmiercania więźniów.

Pozycja Himmlera umocniła się po nieudanym zamachu na Hitlera w lipcu 1944 r.: objął dowództwo Armii Rezerwowej i doprowadził do aresztowania usuniętego wcześniej ze stanowiska szefa wywiadu woj­skowego adm. Wilhelma *Canarisa. W styczniu 1945 r. objął dowództwo Grupy Armii „Ren" (Heeres-gruppe „Rhein"), a potem „Wisła" („Weichsel"). W końcu wojny usi­łował podjąć negocjacje z aliantami zachodnimi na temat zawarcia separatystycznego pokoju (m.in za pośrednictwem przedstawiciela Szwedzkiego Czerwonego Krzy­ża hrabiego Folke *Bernadotte i szwedzkiego bankiera Raula *Wallenberga). Pozbawiony stano­wisk przez powiadomionego o tych działaniach Hitlera, do 21 maja ukrywał się, prawdopodobnie we Flensburgu. Zaopatrzył się w do­kumenty funkcjonariusza tajnej żandarmerii polowej, zgolił wąsy i przykrył oko czarną opaską. Przypadkowo aresztowany na brytyjskim punkcie kontrolnym Meinstedt, 22 maja zdecydował się ujawnić swoje prawdziwe nazwisko komendantowi obozu. Zabrany przez oficerów kontrwywiadu do Liineburga, przed przesłuchaniem popełnił samobójstwo, przegryzając kapsułkę z trucizną.

Podobne prace

Do góry