Ocena brak

HIGROFITY

Autor /IdaD Dodano /23.07.2013

Rośliny przystosowane do środowiska o wilgotnej glebie i dużej wilgotności powietrza (dochodzące nawet do 100%, czyli do stanu wysycenia parą wodną). Rośliny takie posiadają wiele cech ułatwiających transpirację, niezbędną dla zachowania ciągłego przepływu wody przez roślinę.

Do cech tych należą: cienka ściana epider-my (skórki), niejednokrotnie występujące na niej żywe włoski, które zwiększają powierzchnię parowania, stale otwarte aparaty szparkowe po obu stronach blaszki liściowej, umieszczone często na wystających ponad powierzchnie liścia uwypukleniach skórki, w wielu przypadkach wydzielanie wody w postaci cieczy, cienkie blaszki liściowe, zbudowane z nielicznych warstw luźno ułożonych komórek mezofilu, stosunkowo słabo wykształcony miękisz palisadowy, najczęściej słabo rozwinięty system korzeniowy i tkanki przewodzące wodę (drewno).

Higrofity są mało odporne na niedobór wody (suszę) i w niesprzyjających warunkach łatwo więdną. Do typowych higrofitów należą rośliny rosnące w cieniu lasu tropikalnego, w tym takie znane rośliny ozdobne jak begonie czy gloksynie oraz niektóre europejskie rośliny zielne, takie jak niecierpek pospolity, zawilec gajowy, szczawik zajęczy czy też piżmaczek wiosenny.

Podobne prace

Do góry