Ocena brak

HERBART I REALIZM - ZYCIE I PISMA

Autor /Ted Dodano /15.07.2011

Johann Friedrich Herbart (1776 - 1841) studiowal w Jenie za czasów Fichtego. Pózniej byl profesorem w Królewcu i Getyndze. Nawiazal do pogladów Kanta, natomiast wystapil przeciw jego nastepcom, zwlaszcza przeciw najwiecej w pierwszych latach wieku podziwianym: Fichtemu i Schellingowi. Znajomosc z wielkim pedagogiem Pestalozzim skierowala go ku pracom pedagogicznym. I byl pierwszym habilitowanym docentem pedagogiki (1802 w Getyndze).

Przezyl zycie poswiecone wylacznie nauce i nauczaniu, z dala od spraw publicznych. Pisma jego sa tresci metafizycznej, psychologicznej i pedagogicznej: Allgemeine Padagogik, 1806; Allgemeine praktische Philosophie, 1808; Lehrbuch zur Einleitung in die Philosophie, 1813; Psychologie als Wissenschaft, neugegriindet auf Erfahrung, Metaphysik und Mathematik, 1824; Allgemeine Metaphysik, 1828. Ale i on byl nieodrodnym synem swego narodu: pisal o uszlachetniajacym wplywie sluzby wojskowej i oglosil rzecz O dobrowolnym posluszenstwie jako podstawie prawdziwego zmyslu obywatelskiego w monarchiach.

Podobne prace

Do góry