Ocena brak

HERBART I REALIZM - SZKOŁA

Autor /Ted Dodano /15.07.2011

Dzieje wykazaly, ze filozofia Herbarta posiadala do wytworzenia szkoly warunki lepsze niz niejedna filozofia bardziej oryginalna i wybitna. Z poczatku, w okresie panowania idealizmu, Herbart szedl przeciw glównemu pradowi i nie znajdowal zwolenników. Ale mniej wiecej od smierci Hegla stosunki ulegly zmianie. Szkola jego zaczela opanowywac uczelnie Rzeszy, a jeszcze wiecej Aus trii. Uzyskala tam uprzywilejowane stanowisko w szczególnosci dzieki dwóm swym czlonkom: F. Exnerowi, który od 1848 r. byl austriackim ministrem oswiaty, i H. Bonitzowi, znakomitemu historykowi filozofii, który byl radca w ministerstwie oswiaty. Okolo polowy stulecia filozofia Herbarta byla juz w krajach niemieckich najbardziej rozpowszechniona uniwersytecka filozofia. Uczniowie jego na ogól zarzucili jego doktryne metafizyczna, natomiast rozwijali szczególowe dzialy filozofii.

Drobisch, profesor w Lipsku, stosowal idee Herbarta do logiki, Volkmann, profesor w Pradze, do psychologii (1853), R. Zimmermann, profesor w Wiedniu, do estetyki (traktat jego z 1865 r. pozostal jako klasyczny wyraz estetycznego formalizmu); T. Waitz, profesor w Marburgu, stal sie pionierem antropologii ludów pierwotnych (1859), a berlinscy profesorowie M. Lazarus i H. Steinthal pionierami etnologii i jezykoznawstwa porównawczego. Szczególniej zas liczny byl poczet pracowników z zakresu pedagogiki, którzy wyszli ze szkoly Herbarta. Poza kraje uzywajace jezyka niemieckiego wplywy Herbarta na ogól nie wyszly. Po roku zas 1870 zaczely opadac i w nich. Najdluzej trzymaly sie w pedagogice, opanowawszy seminaria nauczycielskie Rzeszy i Austrii, ale i tam musialy ustapic przed nieintelektua-listycznym duchem nowszych czasów, blizszych Rousseau i Pestalozziemu niz Herbartowi.

Podobne prace

Do góry