Ocena brak

HENZ RUDOLF

Autor /Pulcheria Dodano /17.10.2012

ur. 10 V 1897 w Göpfritz an der Wild,
zm. 12 II 1987 w Wiedniu, austr. pisarz.

Był wychowankiem seminarium duch. w Hollabrunn i Theresianische
Militärakademie; jako oficer brał udział w I wojnie
świat.; 1919-24 studiował germanistykę i historię sztuki w
Wiedniu, nast. pracował w szkolnictwie; 1931-38 był dyr.
działu nauk. radia austr.; pracował również jako malarz i restaurator
witraży kośc; po II wojnie świat, został dyr. programowym
radia; był zał. Katholische Aktion für Österreich,
członkiem honor. PENClubu; został wyróżniony wysokimi
odznaczeniami państw, i pap.; od 1966 wraz z Jeannie Ebner
wydawał czasopismo „Literatur und Kritik".

Jako liryk zadebiutował utworami Lieder eines Heimkehrers
(W 1919) i Unter Brüdern und Bäumen (W 1929); jednak
dopiero Döblinger Hymnen (Sa 1935) i Wort in der Zeit (W
1945, 19472) stanowią dojrzałą próbę przeciwstawienia destrukcyjnym
siłom czasu twórczej wyobraźni artysty.

Ponadto
ukazały się zbiory poetyckie; Bei der Arbeit an den Klosterneuburger
Scheiben. Ein Gedichtzyklus (Gr 1950), Österreichische
Trilogie. Klage, Preislied, Mahnung (W 1950), Der
Turm der Welt. Ein Epos (W 1951, Gr 1983), Lobgesang auf
unsere Zeit (W 1956), Der geschlossene Kreis. Gedichte aus
vierzig Jahren (W 1964), Neue Gedichte (W 1972), Kleine
Apokalypse. Ein lyrischen Pamphlet (W 1977) i Die Gedichte
(Gr 1984). Współczesna problematyka dominuje także w powieściach
H. - Die Gaukler (W 1932, Gr 19803), Dennoch
Mensch. Ein Roman von Krieg und Liebe (Sa 1935), Begegnung
im September (Fr 1939, 1949) i Die Hundsmühle (W
1939, 19472), będących wyrazem kryzysu duchowego pokolenia
powojennego. Spośród powieści hist, za najwybitniejszą
uważa się Der grosse Sturm (Mn 1943, Gr 19722), w której
akcja dzieje się w średniowieczu, w czasie zagrożenia kultury
zach. przez barbarzyńców, upadku obyczajów i piękna. Późniejsza
twórczość H. (m.in. Das Land der singenden Hügel, W 1954, 19562; Die Nachzügler, Gr 1961; Unternehmen Leonardo.
Ein nicht nur phantastischer Roman, Gr 1973, i Wohin
mit den Scherben?, Gr 1979) przeciwstawia się charakterystycznym
przejawom cywilizacji techn., sztuce masowej, życiu
bez Boga, upadkowi wartości.

H. napisał też wiele dramatów
i słuchowisk (m.in. Das Wächterspiel, W 1931; Ein Spiel von
der Geburt des Herrn, Mn 1947; Der Büsser, Gr 1957; Zwischenfall
in Antiochia. Eine Probe für die Zukunft, Mn 1968
i Tollhaus Welt. Fünf neue Dramen, W 1970); znany był także
jako eseista (Die Landschaftsdarstellung Jean Pauls, W
1924; Das gesamte Schaffen Handel-Mazzetis, W 1930; Österreich,
Nü 1958, i Fügung und Widerstand, Gr 1963, 1981).

Przyjęcie postawy pisarza kat. jednoznacznie określiło bogatą,
silnie autobiograficznie nacechowaną twórczość FL, zaliczaną
do nurtu chrzęść realizmu; postacie jego utworów to
ludzie zagubieni, poszukujący stałych wartości w pozornie
tylko racjonalnym świecie; wg H. jedynie wiara stanowi dla nich alternatywę wobec niszczącej wszelką indywidualność
rzeczywistości; swą rolę pisarza widział H. we wskazywaniu
dróg wyjścia z chaosu poprzez przeciwstawienie im prawdy
jako pochwały Boga i życia.

Dla uczczenia 80. rocznicy urodzin
H. wydano Dichter zwischen den Zeiten. Festschrift für
Rudolf H. (W 1977).

 

J. Eschbach, Rudolf H., Bo 1945; R. Mühlker, Uns aber wird das Wort zum Weltgericht. Gedanken zum Werke von Rudolf H., Wort in der Zeit 1(1955) z. 5, 1-6; I. Letzner, Die Bedeutung des „Wortes" im poetischen Werk von Rudolf H., Gr 1966; H. Vogelsang, Rudolf H. dichterisches Werk (Zum 70. Geburtstag am 10. Mai 1967), Österreich in Geschichte und Literatur 11 (1967) 257-266.

Podobne prace

Do góry