Ocena brak

Hasła i hasełka w filozofii

Autor /Jimi Dodano /06.07.2011

  • Nietzsche proponuje postawy „miłości losu” – czyli najwyższego dionizyjskiego potwierdzenia – polegające na afirmacji życia przejawiającego się w człowieku w jego naturalnych popędach, które rodzą nie tylko przyjemność, ale również cierpienie i ból.

  • Nietzsche propaguje również hasło „przewartościowania wszystkich wartości”, co stało się konieczne, skoro Bóg umarł i rozpadły się wszelkie podstawy aksjologii chrześcijańskiej. Po drugie jest wyzwaniem dla twórczości jednostek obdarzonych dużą "wolą mocy".

  • Z zadaniem tym wiąże się u niego pojęcie „nadczłowieka”

  • wyrażający ideał osobowości indywidualnej, nie wzór do naśladowania dla wszystkich, lecz tylko dla tych, którzy potrafią być rozkazodawcą i prawodawcą, kierującym się nie abstrakcyjną prawdą, lecz indywidualną osobistą "wolą mocy".

  • nadczłowiek” nie liczy się z żadnymi nakazami, z żadną presją moralną, lecz jedynie własnym poczuciem siły i energii, własnym wyczuciem słuszności.

  • Sama energia nie czyni nadczłowieka. Dokonuje się to dopiero wtedy, gdy naturalne popędy zostaną skierowane na tworzenie kultury.

  • Hodowla nadczłowieka” – jest z istoty samohodowlą. Nie ma ona nic wspólnego z wychowaniem, które zmierza do podporządkowania jednostki ogólnym normom i urabianie jej według generalnego wzorca. Nie odwołuje się do świadomości moralnej, sumienia, lecz opiera się na poznaniu przez jednostkę jej naturalnych instynktów, zdolności, popędów i całego, niezależnego od świadomości przyrodniczego podłoża całej ludzkiej aktywności. Nie chodzi o pogoń za przyjemnościami. Od hodowli nieodłączne jest cierpienie; „nadczłowiek” rodzi się w bólu – poprzez samoprzezwyciężanie się i panowanie nad naturalnymi popędami.

Do góry