Ocena brak

HAN - FEI - TZU (ok. 280 p.n.e. - 233 p.n.e.)

Autor /Leoncjusz Dodano /20.11.2012

Ofiara zazdrosnego beztalencia

Chiński filozof i utalentowany pisarz. Najwybitniejszy przedstawiciel szkoły
legistów. Zajmował się także związkami etyki i historii ze sposobami sprawowania
władzy. Jego teorie przyczyniły się do wzrostu potęgi rodu Qin, a w rezultacie do
zjednoczenia pod jego berłem całych Chin. O jego życiu wiadomo niewiele. Był
członkiem rodziny Har, rządzącej jedną z prowincji.

W 234 roku p.n.e. król Cheng
(przyszły cesarz Shih Huang-ti) zaatakował ziemie Hanów. Jako że król był
miłośnikiem rozpraw i esejów Han-fei-tzu (co nie przeszkodziło mu w przyszłości, gdy
został cesarzem, pogrzebać żywcem czterystu sześćdziesięciu uczonych, których
poglądy mu nie odpowiadały), przywódca rodu właśnie filozofa wysłał na negocjacje.

Król był zachwycony możliwością goszczenia słynnego mędrca i prawdopodobnie
chciał zaproponować mu wysokie stanowisko na dworze. Na przeszkodzie stanął
jednak Li Ssu - główny minister króla, przypuszczalnie obawiający się utraty własnej
pozycji uprzywilejowanego urzędnika. Uwięził Han-fei-tzu pod zarzutem
dwulicowości.

Han-fei-tzu, stosując się do rozkazów Li Ssu, wypił przesłaną mu przez
ministra truciznę, popełniając wymuszone samobójstwo.

Podobne prace

Do góry