Ocena brak

HADRIAN I

Autor /Kunegunda Dodano /12.10.2012

ur. 722, zm. 25 XII 795 w Rzymie, papież
od 1 II 772, rzymianin.

Pochodził z rodu Colonnów; jako
diakon w Rzymie, wybrany papieżem, nawiązał kontakty z
—» Frankami, osłabione za jego poprzednika Stefana III;
wskutek zajęcia 772 części Państwa Kośc. przez króla Longobardów
Dezyderiusza, H. zwrócił się o pomoc do Karola
Wielkiego;

po pokonaniu Longobardów Karol Wielki przybył
774 do Rzymu, gdzie ponowił darowiznę Pepina Małego,
otrzymał od H. zbiór tekstów kan. (—> Codex Hadrianeus)
oraz powiększył teren Państwa Kośc. przez dodanie okręgów
Imola, Bolonia i Ferrara; 781 H. ochrzcił syna Karola - Pepina
i namaścił go na króla Italii (787 ogłosił Karola Wielkiego
patrycjuszem rzym.); w tym samym roku H. odrzucił resztki
nominalnej zależności od cesarzy wsch., bijąc własną monetę i datując dokumenty wg lat pontyfikatu;

przywrócił też jedność
Kościoła wsch. z Rzymem; we Frankonii rozpowszechnił
liturgię rzym. (—> karoliński renesans), przekazując m.in.
Karolowi Wielkiemu sakramentarz zw. — Hadrianum (dzięki
przeróbkom ksiąg liturg. i dodaniu zwyczajów Kościoła lokalnego
powstał ryt rzymsko-galijski, który przyjął się we Frankonii,
a nast. w całym Kościele zach.); na Soborze Nic. II
(787) H. potępił —» obrazoburstwo, a w Hiszpanii —» adopcjanizm.
Dla Rzymu zasłużył się zorganizowaniem opieki charytatywnej
(—» diakonia 2) i rozbudową wodociągów.

 

Seppelt II 158-184; D.S. Sefton, The Pontificate of H. (772-795). Papal Theory and Political Reality in the Reign of Charlemagne, Michigan 1975; L. Wallach, Diplomatic Studies in Latin and Greek Documents from the Carolinglan Age, It 1977, 1-42; D.S. Sefton, Pope H. and the Fall of the Kingdom of the Lombards, CHR 65(1979) 206-220; A. Angenendt, Das geistliche Bündnis der Päpste mit den Karolingen (754-796), HJb 100(1980) 1-94; O. Capitani, Hadrianum e Privilegium minus. Una rilettura, w: Aus Kirche und Reich. Studien zu Theologie, Politik und Recht im Mittelalter, Sigmaringen 1983, 173-186; G. Arnoldi, Preparazione delle lampade e tutela del gregge del Signore. Alle origini del papato temporale, La Cultura 24(1986) z. 1, 38-63.

Podobne prace

Do góry