Ocena brak

HABERT Louis

Autor /Kunegunda Dodano /12.10.2012

ur. 1635 lub 1636 w Francillon k. Blois
we Francji, zm. 7 IV 1718 w Paryżu, teolog, dogmatyk i moralista.

Doktorat uzyskał 1668 na Sorbonie; pełnił nast. różne
funkcje kośc. w diec. Luçon i Auxerre oraz Verdun i Châlons-
sur-Marne, gdzie był przełożonym seminarium duch.;
angażował się w odnowę życia liturg. i duchowego; z powodu
niepodporządkowania się bulli —» Unigénitas w sposób przewidziany
przez króla Ludwika XIV skazany został na banicję;
do kraju powrócił po śmierci króla (17151. H. jest autorem
wielu prac teol., pastoralnych i polem. (wyd. także anonimowo); do ważniejszych należy Praxis sacramenti poenitentiae
sive methodus illius utiliter administrandi (Bassani 1770),
gdzie omówił przymioty kapłana jako spowiednika (świętość,
gorliwość, wiedza, roztropność, prawość sumienia, wierność)
oraz zamieścił interesujące badacza moralności rachunki sumienia
dla różnych stanów (np. lekarzy i aptekarzy, szlachty,
kupców, artystów, małżonków).

Podstawowym dziełem H.
jest Theologia dogmatica et moralis ad usum seminarii Catalaunensis
(I-VII, P 1709-12, I-VIII, Ve 1770), zawierająca
omówienie czynów, wad i grzechów, sumienia i prawa, sprawiedliwości
i cnoty czci Bożej oraz sakramentologię.

Argumentacja
H. i właściwy mu sposób wykładu w formie pytań i
odpowiedzi były dość schematyczne z zastosowaniem metody
scholast., chociaż sięgał chętnie do Biblii i Tradycji. Poglądy
H. spotkały się ze sprzeciwem, gdyż podejrzewano go o
sprzyjanie —> jansenizmowi; atakował go głównie Nicolas Petitpied
i F. —* Fénelon.

W swej obronie H. opublikował anonimowo
Défense de l'auteur de la théologie du séminaire de
Châlons (P 1711). Zarówno w nauce o —* łasce, jak i w praktyce
sakramentalnej poglądy H. są uważane za bliskie doktrynie
C. Jansena.

 

Féret VI 74, VII 215; A. Humbert, DThC VI 2013-2016; P. Palazzini, ECat VI 1323-1324; F.X. Bantle, LThK IV 1297-1298; R. Chalumeau, Catholicisme V 449-450.

Podobne prace

Do góry