Ocena brak

Guzmania

Autor /DenisRozrabiaka Dodano /20.01.2012

Spośród wielu gatunków guzmanii rozwinęła się równie imponująca różnorodność ich mieszańców. Większość z nich sprzedawana jest jako rośliny doniczkowe bez konkretnej nazwy. Ich przodkowie pochodzą z lasów tropikalnych środkowej i południowej Ameryki. Liście mają bardziej miękkie niż te u roślin z rodziny ananasowatych. Wszystkie produkują kwiat rosnący na spiczastej łodydze, otoczony jasnymi, ozdobnymi liśćmi przykwiatowymi, które u mieszańców są zachowane nawet przez sześć miesięcy. Roślina ta ma jasnoszkarłatne przykwiatki, otaczające pięknie ubarwione, żółte oraz czerwone kwiaty, które pokazują się na krótko w zimie. Po okresie kwitnienia główna rozeta obumiera i jest zastępowana przez odrosty u nasady rośliny. Wszystkie guzmanie mają charakterystyczną dla ananasowatych rozetę rozchodzących się na boki liści, tworzących coś na kształt lejka. Nie należy jednak wypełniać tego miejsca wodą, gdyż chłód może zniszczyć roślinę.

Minimalna temperatura w zimie nie powinna spadać poniżej 15°C. Ciepłe warunki są niezbędne, gdyż guzmania wytrzyma nawet 37°C. W domu zapewniamy około 21°C, a także swobodny przepływ powietrza.

Chronimy przed bezpośrednim słońcem w lecie i zapewniamy dużo światła zimą. Zbyt mocne światło źle wpływa na przykwiatki.

Podlewamy odwapnioną wodą, za każdym razem, kiedy kompost zacznie wysychać. W okresie wzrostu napełniamy wodą również utworzony przez liście "lejek", ale nigdy wtedy, gdy roślina kwitnie. Opróżniamy "lejek" z wody, kiedy temperatura spadnie poniżej 10°C. W przeciwnym razie u nasady rośliny pojawią się zniekształcające ślady po wodzie.

Guzmania wymaga wilgoci. Należy ją zraszać codziennie, jeśli temperatury są wysokie. Woda w "lejku" pozwala zatrzymać wilgoć.

Nawozimy co trzecie podlewanie, nawozem bogatym w potas, zapewniającym piękny kolor liściom przykwiatowym. Nie dożywiamy poza stadium aktywnego wzrostu rośliny.

Przesadzamy po przekwitnięciu. Duże okazy przenosimy do doniczki większej o 5 cm. Odpowiedni kompost o dobrym drenażu zrobimy z mchu torfowca, gruboziarnistego piasku i przegniłych liści, w proporcji 1:1:2.

Kwiaty osiągają dużą rozpiętość w ciągu ich 2-3 letniego życia. Pikujemy odrosty u nasady, by zakwitły w przyszłych sezonach.

GDY ZAUWAŻYSZ

Gnicie u nasady rośliny może być spowodowane niskimi temperaturami. 

Czerwce oraz wełnowce atakują liście u nasady.

Wełnowiec korzeniowy może zagnieździć się w kompoście. Usuwamy je odpowiednim insektycydem. 

Śliniki i ślimaki lubią wilgotne środowisko, usuwamy je rękami lub stosujemy odpowiednie przynęty. 

Szara pleśń jest wynikiem braku wentylacji, połączonym z wysoką wilgotnością. Należy poprawić warunki hodowli i zastosować odpowiedni fungicyd.

COŚ JEST ŹLE

1) Dolne liście zasychają i brązowieją.Roślina potrzebuje wody. Podlewaj obficie, ale nie przelewaj.

2) Po kwitnieniu roślina zamiera.Zjawisko normalne dla ananasowatych. Jeśli temperatura nie jest zbyt niska, zaczynają wyrastać odrosty.

3) Czubki liści brązowieją.Zbyt niska wilgotność powietrza. Spryskuj codziennie, wstaw roślinę do większej doniczki wypełnionej wilgotnym torfem.

4) Liście zdeformowane, lepkie, z zielonymi owadami.Mszyce. Opryskaj pyretrum lub środkiem systemicznym.

5) Rośliny czernieją i gniją od podstawy.Przelanie. Pozwól ziemi przeschnąć, co jednak nie gwarantuje powrotu rośliny do zdrowia.

Podobne prace

Do góry