Ocena brak

Gruczoł tarczowy

Autor /calliee Dodano /17.01.2012

Gruczoł tarczowy (glandula thyreoidea) położony jest na szyi do przodu i ku bokom od przewodu oddechowego; leży on tu między obu tętnicami szyjnymi wspólnymi, ku tyłowi od mięśni podgnykowych i blaszki przed tchawiczej powięzi szyjnej, która je obejmuje. Gruczoł składa się z dwóch płatów bocznych, prawego i lewego (lobus dexter et sinister) oraz wąskiej części łączącej je, tzw. węziny (isthmus), która przylega do tchawicy na poziomie 2—4 chrząstki. Ku górze w pobliżu płaszczyzny pośrodkowej często odchodzi wąski wyrostek, płat piramidowy (lobus pyramidalis). Płaty boczne zachodzą ku górze na chrząstkę tarczowatą, ku dołowi do poziomu 5 lub 6 chrząstki tchawiczej. Gruczoł tarczowy objęty jest podwójną osłonką łącznotkankową. Do wewnątrz leży torebka włóknista gruczołu (capsula fibrosa gl. thyreoideae) ściśle złączona z miąższem gruczołu, na zewnątrz — luźna, uwarstwiona powięź tarczowa (fascia thyreoidea). W obrębie powięzi tarczowej na tylnej stronie płatów bocznych leżą gruczoły przytarczowe. Na zewnątrz od niej z gruczołem sąsiaduje 11. krtaniowy wsteczny biegnący w rowku między tchawicą a przełykiem. Z torebki razem z nerwami i naczyniami wnikają przegrody łącznotkankowe do wewnątrz narządu, wytwarzając jego zrąb (stroma). W obrębie zrębu leżą okrągławe pęcherzyki (folliculi) różnej wielkości, ściana których składa się z jednowarstwowego nabłonka kostkowego. Wydzielina tych komórek nabłonkowych, koloid tarczycy, wypełnia pęcherzyki; z substancji tej wytwarza się hormon gruczołu, tyroksyna. Większe grupy pęcherzyków tworzą zraziki gruczołu (lobuli gl. thyreoideae). Tarczyca jest bogato unaczyniona. Nie mniej niż cztery tętnice, a nieraz nawet pięć zaopatruje narząd. Są to parzyste tt. tarczowe górne z t. szyjnej zewnętrznej, parzyste tt. tarczowe dolne z t. podobojczykowej oraz (w 10% przypadków) nieparzysta t. tarczowa najniższa odchodząca z pnia ramienno-głowowego lub z łuku aorty.

Podobne prace

Do góry