Ocena brak

Grubosz jajowaty

Autor /Zenobiusz55 Dodano /25.01.2012

Sukulent ten jest lepiej znany pod swoją wcześniejszą nazwą "srebrzysty grubosz" (Crassula argentea 'Variegata'). Jest to różnobarwna forma i jak u większości takich roślin niektóre liście są żółte lub mają duże żółte albo też białe plamy. Ponieważ w związku z tym ilość zielonego listowia produkującego substancje odżywcze jest ograniczona, okazy różnobarwne rosną zwykle wolniej i osiągają mniejsze rozmiary niż formy zielone. Mimo to z czasem grubosz jajowaty 'Variegata' staje się dość dużym krzewem, choć nie tak okazałym jak forma zielona. Odmiana ta również rzadziej wydaje kwiaty. Jednak należy do bardzo atrakcyjnych roślin, najlepszych do postawienia w jasnym miejscu.

Grubosz jajowaty 'Variegata' jest łatwy w uprawie i dość dobrze znosi niskie temperatury, jeśli ma stosunkowo suche podłoże. Jak większość roślin lubi dobrą wentylacje, ale bez przeciągów.

Uprawiamy tego grubosza w jasnym miejscu, lecz nie w pełnym słońcu. Dobrze rozwija się na oknie wschodnim lub zachodnim, albo też w pobliżu podobnego źródła dobrego światła.

W okresie wiosny i lata podlewamy roślinę obficie, gdy tylko wyschnie podłoże w doniczce. Jesienią i zimą podajemy mało wody, dbając jedynie o to, żeby grubosz nie skurczył się. Roślina ta szybko zgnije, jeśli będzie mieć mokry kompost przy niskich temperaturach.

Pochodzący z pustynnych terenów grubosz jajowaty nie wymaga dodatkowej wilgotności.

W okresie wiosny i lata regularnie nawozimy tego sukulenta co trzy miesiące. Stosujemy odpowiedni nawóz dla kaktusów lub odżywkę dla pomidorów, rozcieńczoną o połowę.

Grubosz jajowaty 'Variegata' najlepiej rośnie w przepuszczalnym podłożu zawierającym około 1/3 objętości żwirku ogrodniczego. Małe okazy przesadzamy przynajmniej co 2 lata, a większe co 3-4 lata.

Choć Crassula ovata 'Variegata' jest wiecznie zielonym sukulentem, zwykle na wiosnę traci swoje najstarsze liście - obumierają one powoli i opadają, co jest zjawiskiem normalnym. Na liściach często pojawiają się białe plamki, ale nie są one objawem choroby. Są to osady soli, wydostające się z porów rośliny w czasie oddychania. Można je łatwo usunąć, spryskując roślinę wodą lub przecierając mokrą szmatką.

GDY ZAUWAŻYSZ

Wełnowne wyglądają jak wełniaste kępki w rozgałęzieniach łodyg i kątach liści. Z czasem zmieniają barwę na czarną. Usuwamy je patyczkiem higienicznym zanurzonym w denaturacie, a latem stosujemy insektycyd systemiczny. 

Gnicie podstawy następuje w efekcie nadmiernego podlewania. Rośliny, których nie przesadzano przez wiele lat i które mósiały obejść się bez substancji odżywczych (z czym radzą sobie bardzo dobrze), wytwarzają słaby system korzeniowy. Są więc bardzo podatne na skutki nadmiernego podlewania.

Podobne prace

Do góry