Ocena brak

Groźne choroby i szkodniki róż

Autor /Ziemek11 Dodano /17.01.2012

Róże należy hodować w nasłonecznionym, przewiewnym miejscu, na glebie bogatej w próchnicę. Odpowiednie podlewanie, nawożenie i pielęgnowanie sprawiają, że rośliny są zdrowe i wspaniale kwitną. Warunki, w jakich rosną róże, często dalekie są od ideału. Zazwyczaj zagraża im wilgoć, a podczas deszczowego lata choroby wywołane grzybami rozwijają się błyskawicznie. Grzyby lubią wilgoć i ciepło, dlatego nie należy sadzić róż na stanowiskach ocienionych i mało przewiewnych, jak choćby pod rozłożystymi drzewami. Dodatkowym mankamentem jest w takiej sytuacji kapiąca z gałęzi woda.

Ciężkie, trudno przepuszczalne i mokre gleby również nie sprzyjają hodowli, nawet jeśli zapewnimy różom odpowiednią porcję słońca i powietrza. Nie powinno się sadzić róż zbyt gęsto i dopuszczać do bujnego rozwoju pędów wewnątrz krzewu. W takiej gęstwinie parowanie wody jest utrudnione, a wilgotne liście i pędy są łakomym kąskiem dla grzybów. Choroby wywołane grzybami czynią prawdziwe spustoszenie, dlatego należy je zwalczać natychmiast po wystąpieniu pierwszych objawów. Dobrym sposobem jest spryskiwanie roślin środkami chemicznymi.

Róże potrzebują dużo soli mineralnych. W okresie niedoboru stają się podatne na choroby. Pamiętajmy więc o regularnym nawożeniu. Jeżeli mimo wszystko zaobserwujemy objawy niedoboru życiodajnych pierwiastków, warto zastosować szybko działające nawozy płynne. Nadmiar soli soli mineralnych jest jednak szkodliwy, dlatego należy regularnie sprawdzać skład gleby, aby dobrać właściwe nawozy i w odpowiedniej ilości. Dotyczy to tylko nawozów sztucznych, gdyż w przypadku kompostu i obornika nie występuje niebezpieczeństwo "przedawkowania". Roślina dobiera sobie dokładnie tyle soli mineralnych, ile jej akurat potrzeba.

Drugim, obok chorób, wielkim zagrożeniem dla róż są szkodniki. Na dolnych powierzchniach liści i na pędach pojawiają się mszyce żywiące się sokami roślin. Obecność mszyc można łatwo rozpoznać po lepkich, pokrytych odchodami liściach. Można usunąć owady mechanicznie, np. ściereczką, a w skrajnych przypadkach masowego wysypu odciąć zaatakowane części roślin.  Róże sa odporne na choroby i szkodniki, jeśli przestrzegamy zasad hpdowli i pielęgnacji. Profilaktycznie warto zastosować naturalne preparaty przygotowane z rozkładających się w wodzie skrzypów albo pokrzyw. Wzmacniają one zewnętrzną tkankę liści i pędów, a także działają odstraszająco na szkodliwe owady. Jeśli chodzi o środki chemiczne, profilaktyczne je stosowanie zapobiega inwazyjnemu rozprzestrzenianiu się szkodników i chorób. Należy je stosować je ostrożnie i zgodnie z zaleceniami producenta, aby nie szkodziły owadom pożytecznym, np. biedromkom i złotookom.

1. Groźne choroby

Rdza

Drobne, jaskrawo pomarańczowe plamki na spodzie liści stopniowo ciemnieją. Na górnej powierzchni lisci pojawiają się żółte plamy. Chore liście żółkną i obumierają. Należy je systematycznie usuwać i niszczyć, gdyż zarodniki grzybów są bardzo trwałe. Zaatakowane rośliny najlepiej spryskać fungicydami zawierającymi związki miedzi.

Szara pleśń

Na liściach, pąkach, kwiatach i pędach rośliny pojawiają się ciemnobrązowe plamy z białym, pylącym nalotem. Pleśń atakuje róże słabe i niedożywione. Porażone części roślin należy odciąć i niszczyć. Krzewy spryskujemy Rowalem, Ronilanem lub Sumilexem. Przed sadzeniem, rośliny zanurzamy w 0,5% roztworze Kaptanu, Sadoplonu lub Euparenu.

Zamieranie pędu

Brązowe plamy pojawiają się na starszych pędach, które obumierają powyżej zaatakowanego miejsca. Przyczyną jest zwykle nadmiar albo niedobór azotu. Porażone pędy roślin należy ściąć aż do zdrowego rdzenia. Chorobie zapobiega rozsądne stosowanie nawozów azotowych.

Czarna plamistość

Okrągłe, ciemnobrązowe plamy występują na liściach, które przedwcześnie żółkną i opadają. Najlepiej niezwłocznie je wyzbierać i usunąć. W czerwcu profilaktycznie spryskuje się rośliny naturalnymi nawozami na bazie skrzypu. Fungicydy, np. Rubigan, Saprol, należy stosować co 7 dni podczas deszczowego i chłodnego lata.

Mączniak

Na liściach, pędach i pąkach widoczny jest biały nalot. Chorobie sprzyja mała wilgotność gleby i powietrza. Liście czerwienieja albo żółkną i opadają. Porażone części roślin należy odciąć i zniszczyć. Od czerwca do końca lata co 7-14 dni róże spryskujemy preparatami siarkowymi na zmianę z miedziowymi, lub stosujemy środki zawierające benomyl.

2. Niedobór pierwiastków

Niedobór magnezu

Powierzchnie liści między nerwami przebarwiają się na żółto i czerwono. Brzeg pozostaje zielony. Objawy niedoboru magnezu widoczne są w pierwszym rzędzie na starych liściach, a powodem jest tutaj nadmierne zakwaszenie gleby i zbyt intensywne nawożenie potasem. Zapobiegawczo należy nawozić glebę solą gorzką.

Niedobór azotu

Liście są mniejsze niż zazwyczaj i żółtozielone. Z czasem w środku pojawiają się drobne, czerwone plamki. Pędy róż rozwijają się powoli. Azot jest pierwiastkiem warunkującym prawidłowy wzrost i rozwój listowia. Jego niedobór występuje w lekkiej, zbyt przepuszczalnej glebie. Należy ją odpowiednio nawozić, np. mączką z krwi.

Niedobór fosforu

Na całej powierzchni liści pojawiają się fioletowobrązowe plamy. Liście przedwcześnie opadają, a pędy karłowacieją. Fosfor jest niezbędny do rozwoju kwiatów. Niedobór fosforu występuje w glebie o odczynie zasadowym i wypłukiwanej przez deszcze glebie kwaśnej. Nawozem zawierającym dużo fosforu jest mączka kostna.

Niedobór wapnia

Brzegi młodych liści zabarwiają się na brązowo i obumierają. Zimą pędy zamarzają mimo właściwej ochrony. Roślina często choruje. Wapń jest niezbędny do prawidłowego rozwoju zdrewniałych części krzewu. Niedobór wapnia występuje często w glebach piaszczystych i torfowych. Stosuje się odpowiednie nawożenie, ale tylko do sierpnia.

Niedobór manganu

Powierzchnie liści pomiędzy nerwami żółkną, przebarwienia rozprzestrzeniają się od brzegu do środka liścia inaczej niż w przypadku niedoboru magnezu. Wspomniane objawy widoczne są najpierw na starych liściach. Mangan jest pierwiastkiem śladowym - jego niedobór wyrównują specjalne nawozy dostępne w handlu.

Niedobór żelaza

Liście całkowicie żółkną. Zielone pozostają tylko nerwy. W pierwszym rzędzie zostają zaatakowane młode liście. Niedoborom żelaza sprzyja stojąca woda i mocno zasadowa gleba, która wiąże ten pierwiastek i uniemożliwia jego pobieranie przez roślinę. Należy obniżyć pH gleby, podlewając twardą wodą lub dodając trochę torfu.

3. Owady, szkodniki

Skoczek różany

Białe punkciki pojawiają się najpierw na nerwach liści, a następnie zajmują całą ich powierzchnię. Pędy i pąki karłowacieją. Żółtozielone lub białawe skoczki żyją na spodniej stronie liści. Pojawiają się masowo zwłaszcza przy suchej pogodzie, powodując zasychanie i odpadanie liści. Zwalcza się je insektycydami systemicznymi.

Przędziorki

Na liściach widać jasne punkciki - objaw działalności roztoczy. Krzewy rosnące w miejscach suchych i ciepłych, nadmiernie nawożone, są bardzo podatne na porażenie przędziorkiem. Zapobiegając atakowi przędziorków, należy dbac o właściwą wilgotność gleby i zraszać liście w okresach suchych. Roztocza zwalcza się np. Neuronem, Nissorunem, Funtoxanem.

Gąsienice

Na wiosnę w górnych odcinkach pędów zielonożółte gąsienice wygryzają korytarze około 4 cm. Pędy zasychają. W lecie na pędach pojawiają się otwory osypane białą mączką - oznaka żerowania gącienic, które drążą tunele długości około 10 cm. Porażone pędy należy wyciąć. Zapobiegawczo stosujemy insektycydy systemiczne.

Niemułka różana

W maju niektóre liście na krzewie zmieniają kształt. W zwiniętym liściu żeruje mała larwa o brązowej główce. Liście pozbawione soków szybko usychają. Ochronę różą zapewnimy, zachęcając ptaki do gniazdowania w naszym ogrodzie. W przypadku pojawienia się dużej ilości gąsienic, można użyć insektycydów systemicznych.

Mszyce

Mszyce usadawiają się na pąkach i blaszkach liściowych. Ich żerowanie powoduje, że pączki karłowacieją i więdną. Liście i młode pędy są lepkie i skręcają się, następnie atakują je grzyby sadzakowe. Małe ilości mszyc spłukujemy wodą lub strząsamy. Gdy występują masowo, należy użyć insektycydów (Primor, Malation, Corsair, Cybalt).

Chrząszcze

Chrząszcze żerują w czerwcu. Zaatakowane pączki i kwiaty słabo się rozwijają i karłowacieją. Chrząszcze występują dość rzadko i łatwo je pozbierać rano, gdy są mało ruchliwe. Otwory na powierzchni łodyg i przegryzione pączki świadczą o żerowaniu larw chrząszczy. Porażone pędy należy wycinać, a następnie starannie niszczyć.

4. Szkody pogodowe

Przemarznięcia

Nadmiar wilgoci

Podobne prace

Do góry