Ocena brak

GRECKA SZTUKA - OKRES NOWOCZESNY

Autor /Zyta Dodano /10.10.2012

Objęcie 1832 tronu przez księcia
bawarskiego Ottona I wpłynęło na rozwój sztuki w niepodległej
Grecji, bowiem architektura i malarstwo tego okresu naśladowały
tendencje zach. sztuki.

W stylu neoklasycznym powstawały
budowle wzniesione przez architektów niem. i duń.
(np. E. Zillera, L. Langego i T. Hansena) oraz Greków (L.
Kaftanzoglu); przykładem mogą być zabytki Aten, np. seminarium
(Rhizarion) z 1841; rzadko pojawiał się styl neogot.
(kościół anglik, z 1840 pod wezw. św. Pawła, Ateny) oraz
neorenesansowy (L. von Klenze, kat. katedra św. Dionizego
Areopagity, 1853-65, 3-nawowa, z malowidłem z 1900 Triumf
św. Dionizego), nadto powstawały budynki nawiązujące, często
powierzchownie, do tradycji bizant. (kościół prawosł.
Wielka Metropolia z 1840-55 w Atenach).

Na malarstwo i rzeźbę gr. wpłynął początkowo neoklasycyzm
(płaskorzeźba na drzwiach z 1816 Św. Michał i św. Jerzy,
pałac król., Korfu), później akademizm (wielu artystów
kształciło się w Akademii Monachijskiej, np. malarze: N. Litras,
G. Iakowidhis i rzeźbiarze: L. Dhrossis, G. Khalepas),
a w końcu XIX w. i na pocz. XX - impresjonizm (w Paryżu
studiowali: K. Maleas, O. Fokas, K. Parthenis); tradycje bizant.
przechowała jedynie sztuka ludowa.

Dopiero ok. 1930
zaczęto poszukiwać inspiracji w sztuce staroż., bizant. oraz
lud., a po II wojnie świat, jedynie artyści poszukujący stylu
nar. (J. Moralis, G. Sikeliotis, A. Sochos) odwoływali się do
tradycji gr., pozostali inspirowali się współcz. sztuką zach.
(A. Kondopulos, J. Spiropulos, A. Tsinghos).

 

M. Chatzidakis i in., EWA VI 880-895; T. Spiteris, Arte dopo il 1945. Grecia, Bol 1971; K. Alexandridis. La Grande Encyclopédie, P 1974, XXVII 5624.

Podobne prace

Do góry