Ocena brak

GRABOWSKI IGNACY ks.

Autor /Pafnucy Dodano /09.10.2012

ur. 22 VIII 1878 w Tarnopolu,
zm. 25 III 1950 w Warszawie, kanonista.

Studia teol. odbywał
1899-1902 na Uniw. Jana Kazimierza we Lwowie; kontynuował
je 1902-05 na Gregorianum w Rzymie, gdzie uzyskał
doktorat prawa kan.; 1904 przyjął święcenia kapł.; 1910-19
był adiunktem na wydz. teologicznym Uniw. Lwowskiego,
1911 uzyskał doktorat teologii; 1919 mianowany prof., objął
katedrę prawa kan. na UW; trzykrotnie pełnił funkcję dziekana
wydz. teologii kat. UW; 1920-39 prowadził tamże wykłady
zlecone.

Dorobek piśmienniczy G. obejmuje ok. 80 prac; w początkach
działalności nauk. zajmował się procesowym prawem
kośc; zagadnieniom tym poświęcił rozprawy Prawne środki w
procesie kanonicznym (Lw 1913) i Ekscepcje w procesie kanonicznym
(Lw 1917); po ogłoszeniu 1917 KPK opracował podręcznik
Prawo kanoniczne według nowego kodeksu (Lw 1921,
Wwa 19484); ponadto na uwagę zasługują jego prace: Karne
prawo kościelne w nowym kodeksie (Lw 1918), Prawo kościelne
osobowe i rzeczowe w nowym kodeksie (Lw 1918), Proces
kanoniczny w nowym kodeksie (PS 4 (1920) 1-135), Konkordat
polski (Wwa 1927), Zasady pierwszeństwa w ustawodawstwie
kościelnym (Wwa 1933), Zagadnienie małżeństwa (Wwa
1934) i Procedura kanoniczna w sprawach małżeńskich (Wwa
1938); z in. prac G. należy wymienić: Prawo cywilne a kanoniczne
(Lw 1912), Nauka religii w ustawodawstwie kościelnym a
cywilnym (Wwa 1927), Adwokatura w ustawodawstwie kościelnym
(Wł 1935), Elementa iuris decretalium Gregorii IX in législation
civili in Polonia (R 1936) i Postępowanie inkwizycyjne
przeciw heretykom w średniowieczu (Wwa 1937); opublikował
także artykuły w Encyklopedii podręcznej prawa publicznego
( I - I I , Wwa ok. 1930) Z. Cybichowskiego oraz w teol.
czasopismach.

 

W. Malej, Śp. ksiądz Ignacy G., WAW 35 (1951) 187-190; S. Biskupski, PSB VIII 493-494; A. Petrani, Nauka prawa kanonicznego w Polsce w XVIII i XIX wieku, Lb 1961, 192-194; A. Gościmski, PolKan I 155-159.

Podobne prace

Do góry