Ocena brak

GOMOLICKI LEON

Autor /ulaRoz Dodano /22.02.2012

GOMOLICKI LEON, ur. 27 VIII 1903 w Petersburgu, powieściopisarz i poeta, rusycysta. Młodość spędził na Wołyniu i Podolu, 1931 przeniósł się do Warszawy, od 1945 przebywa w Łodzi. Zajmował się historią literatury ros. i pol. 1 poł. XIX w., gł. Puszkinem i Mickiewiczem (kalendarium Dziennik pobytu Adama Mickiewicza w Rosji 1824-1829 1949, zbiór studiów Mickiewicz wśród Rosjan 1950, i szkiców Przygoda archiwalna 1976), był też 1948-52 wykładowcą UŁ i UW. Twórczość rozpoczął od poezji w języku ros. (1918-38 wydał 9 tomików, m. in. poemat Warszawa 1934), wysoko cenionej przez J. Tuwima i tłum. przez niego na język polski. Po latach ogłosił cykl wierszy o tematyce wojenno-okupacyjnej Czas spopielały (1957) i zbiór opowiadań Wieczory nad Łódką (1959), a nast. poświęcił się wyłącznie twórczości powieściowej: Ucieczka (1959), Uprowadzenie Baucis (1960), Wyłączenie (1962), Białe runo (1962), Czasobranie (1963, wyd. zmień, pt Miasto i Julia 1970), Kiermasz (1964), Owoczgrynszpanem (1965), Wyprawa na Patmos (1966), Wydarzenie (1968), Dzikie muzy (1968), Arka (1970), Komiks psychologiczny (1972), Erotyk (1974), Taniec Eurynome (1976). Wątki autobiogr. splatają się w niej z refleksją psychologiczno-moralną i historioz., wiodącą autora ku katastroficznej interpretacji współcz. cywilizacji i kultury. Dla wyrażenia tych treści G. odwołuje się często do tradycji antycznej, zwł. do mitologii gr., co nadaje jego prozie charakter symboliczno-metaforyczny. Posługuje się też w szerokim zakresie eksperymentalnymi metodami kształtowania narracji (komentarz autotematyczny, inwersje czasowe, monolog wewn.). Otrzymał nagrodę lit. m. Łodzi (1961) i prezesa Rady Min. I st. (1979).

Proza, t. 1-3, Łódź 1976-78. J. RZYMOWSKI Erynie historii i człowieka. O pisarstwie L.G., Łódź 1973.

Jerzy Rzymowski

Podobne prace

Do góry