Ocena brak

Głuszcowate

Autor /Werner Dodano /31.01.2012

Rodzina głuszcowatych jest o wiele mniej liczna niż bażantowatych, gdyż liczy ona jedynie 16 ga­tunków kuraków. Ptaki te występują w północ­nych rejonach kuli ziemskiej na wrzosowiskach, w lasach iglastych i w tundrze. Posiadają one wy­specjalizowany układ pokarmowy zdolny do tra­wienia i pobierania substancji pokarmowych z ta­kich „niestrawnych" części roślin jak np. łodygi wrzosu i igły drzew szpilkowych. Upierzenie ich jest bardziej sute niż bażantowatych, pióra pokry­wają nogi i otwory nosowe, co dobrze zabezpie­cza je przed zimnem.
Upierzenie pardwy górskiej zawsze ma charak­ter maskujący. Gatunek ten zasiedla rejony ark-tyczne, występuje też w wysokogórskich rejonach Alp i Pirenejów. Na wiosnę, po stopnieniu śnie­gów ptaki mają brązowe, cętkowane upierzenie, co dobrze maskuje je w środowisku porostów, ka­mieni i niskiej roślinności. Pod koniec lata ich pió­ra nabierają szarego odcienia, takiego jaki zaczy­na wtedy przeważać w otoczeniu. Później ptaki pierzą się i ich szata staje się biała, przez co stają się nieomal niewidoczne na tle śniegu. Gdy pokrywa śniegowa jest głęboka, pardwy mogą się w niej zakopywać, nie tylko po to. aby dotrzeć do łodyg roślin, którymi się żywią, ale też po to, aby w śnieżnym puchu jak pod pierzynką znaleźć schronienie przed lodowatymi wiatrami i drapieżnikami, takimi jak lisy polarne i sokoły białozory.
Chociaż przedstawiciele rodziny głuszcowatych, poza sezonem lęgowym, prowadzą raczej skryty tryb życia, to w okresie toków samce stają się szczególnie aktywne i starają się zwrócić na siebie uwagę przedstawicielek przeciwnej płci. U niektórych gatunków samce zbierają się w ści­śle określonym miejscu, zwanym tokowiskiem, gdzie zachowują się godowo i czasami walczą. Ich popisy godowe często są bardzo wyszukane i ściśle określone, wydawane na tokowisku dźwięki są słyszane z dużej odległości i są wydawane w różny sposób. Na przykład północnoamerykańskie ja­rząbki cieciorniki Bonusu umbellus wydają bęb­niące głosy trzepiąc skrzydłami, cietrzewie preriowe Tympanuchus cupido nadymają lśniące pomarańczowego koloru worki szyjne i buczą, a samce Centrocercus urophasianus mają spe­cjalne pióra w ogonie, dzięki którym wydają grzechoczące dźwięki.

Podobne prace

Do góry