Ocena brak

Główne tezy i założenia teoretyczne pozytywizmu

Autor /Olaf Dodano /06.07.2011

Pozytywizm, doktryna filozoficzna Augusta Comite’a i jego uczniów, nurt pokrewny empiryzmowi i naturalizmowi. W szerszym rozumieniu skłonność umysłów przeciwnych metafizyce i pragnących oprzeć jedynie na faktach. Pozytywizm sformułowany przez Comite’a jawi się jako filozofia nauki, polityka i religia: pierwsza znana jest z tego, że chciała zastąpić wytłumaczenie „teologiczne”, dokonane za pomocą uciekania się do przyczynowości transcendentalnej, albo wyjaśnienie „metafizyczne”, uzyskane przez zastosowanie zwykłego pojęcia, co było zabiegiem, który nic nie wyjaśniał – wytłumaczeniem „pozytywizmu”, czyli „przez prawo”, które rządzi danym zjawiskiem. Celem polityki pozytywistycznej jest ustanowienie porządku społecznego dostosowanego do „wieku przemysłowego”, w którym władza duchowa oddzielona jest od politycznej, gdzie klasa myśląca jest w opozycji do klasy aktywnej. Wreszcie religia pozytywna nie ma za przedmiot Boga transcendentnego, niedostępnego lecz jest religią ludzkości. Religia ta cieszyła się znacznym powodzeniem w Brazylii.

Pozytywizm żywi kult dla faktu, naukowości, empiryzmu, odrzuca metafizykę jako nieuprawnioną spekulację. Elementem pozytywizmu bywa często ewolucjonizm, a wzorem naukowości są w nim nauki przyrodnicze albo ścisłe. Inny przedstawiciel pozytywizmu John Stuart Mill wskazywał, że wszystkie zjawiska mają swoje źródło w doświadczeniu, a głównym zadaniem nauki jest uogólnianie wyników doświadczeń.

Podobne prace

Do góry