Ocena brak

Główne koncepcje filozofii

Autor /Waldemar1888 Dodano /21.04.2011

Od tego, jaką przyjmiemy koncepcję filozofii zależy w dużej mierze to, w jaki sposób będziemy wyjaśniać strukturę świata, zagadnienia poznania i kwestie związane z człowiekiem – nie jest więc to problem, który możemy pominąć w naszych rozważaniach. Należy jednak mieć jednocześnie na uwadze, że wybór tejże koncepcji nie powinien być podyktowany względami „irracjonalnymi” i niemerytorycznymi; nie wolno nam po prostu obrać jedną z koncepcji „bo tak nam się podoba” lub też „bo inni taką wybrali”.

Główne koncepcje filozofii to: klasyczna, pozytywistyczna, neopozytywistyczna, lingwistyczna i irracjonalna. W myśl pierwszej filozofia jest nauka samodzielną, autonomiczną, teorią rzeczywistości, która dąży do najogólniejszego poznania świata i koniecznościowego wyjaśnienia ostatecznych racji jego istnienia i jego poznania. Składają się na nią m.in. metafizyka, teoria poznania, antropologia i etyka. Pozytywistyczna koncepcja filozofii związana ze scjentyzmem, stawia sobie za wzór wiedzy nauki przyrodnicze, zaś filozofię traktuje najwyżej jako encyklopedyczne zestawienie lub syntezę wyników tychże nauk.

Neopozytywistyczna koncepcja idzie jeszcze dalej w ograniczaniu roli i zakresu filozofii, uważając, że powinna ona jedynie zajmować się logiczną analizą języka nauki, gdyż tradycyjna metafizyka, epistemologia czy antropologia to dziedziny (przez swoją „pseudoproblematykę” i aparaturę pojęciową) „bliższe poezji, sztuce lub religii” aniżeli badaniom naukowym. Lingwistyczna koncepcja wychodzi z założenia, że większość problemów filozoficznych nie poddaje się badaniom z tego względu, że jest nieprawidłowo sformułowana – trzeba zatem zanalizować język filozoficzny, potoczny i naukowy, ustalić znaczenia poszczególnych terminów i dopiero wtedy przystępować do rozwiązywania teoretycznych zagadnień.

Ostatnia z wyżej wymienionych koncepcji traktuje filozofię jako osobistą refleksję (danego myśliciela) nad statusem człowieka w świecie, nad jego sposobem bycia, odwołującą się do pewnych „przeżyć granicznych”, takich jak „lęk przed śmiercią” czy „poczucie tragicznego osamotnienia w społeczeństwie”. Irracjonalistycznie uprawiana filozofia zmienia się z reguły w pewien światopogląd, programowo unikając jakiegokolwiek „naukowego teoretyzowania”.

Podobne prace

Do góry