Ocena brak

Główne cechy szlachcica Sarmaty

Autor /Lily Dodano /07.04.2011

 

 

Sarmatyzm-siedemnastowieczna kultura szlachecka, obejmująca obyczaj, światopogląd i rodowód, którzy przypisywali sobie Sarmaci polscy. Uważali oni, że wywodzą się od prehistorycznego ludu Sarmatów, zamieszkującego przed wiekami ziemie polskie między dolną Wołgą a Donem.

Sarmatom przypisywano wiele cech charakteru godnych naśladowania takich jak: wrodzona duma, honor, waleczność, odwaga, męstwo, wierność. Dominującą cechą szlachty polskiej jest patriotyzm. Mimo ich skłonności do awantur, kłótni, procesów sądowych to ludzie zdolni do największego poświęcenia, gdy stawką jest wolność ojczyzny. Potrafią wtedy zmobilizować siły oraz zdobyć się na zgodne działanie. Świadczy to o ich wielkiej miłości do ojczyzny i gotowości do walki o jej wolność.

Szlachta polska stanowiła grupę zamkniętą, ściśle związaną przez wspólne przywileje, ustaliły się wśród niej pewne stereotypy zachowań, rozumowania i stosunku do świata. Typowy szlachcic chwalił się swojszczyzną ,z ogromną niechęcią odnosił się, z ogromną niechęcią odnosił się do cudzoziemców i ganił wyjazdy zagraniczne. Szlachcic-Sarmata, na sejmach krzyczący veto, stał na straży tradycji bronił wolności szlacheckiej i ustroju Rzeczpospolitej, który gwarantował mu zachowanie przywilejów. Ukształtował się również zewnętrzny wizerunek Sarmaty: barwny i świetny strój żupan i kontusz, turecka ozdobna szabla, wąsy i podgolona głowa.

Dziś słowo ,,Sarmatyzm’’ kojarzy się raczej negatywnie, jako zespół cech charakterystycznych dla polskiej szlachty w XVII i XVIII wieku, takich jak megalomania, ksenofobia, egoistycznie pojmowany nacjonalizm, nietolerancja religijna, awanturnictwo, pieniactwo, sobiepaństwo, skłonność do pijatyk, a także ograniczoności spowodowana brakiem chęci do nauki. Jest to jednak wizja znacznie uproszczona.

Podobne prace

Do góry