Ocena brak

Globalizacja jako modernizacja i detradycjonalizacja

Autor /Alek Dodano /21.07.2011

-relacja pomiędzy globalizacją a modernizacją wykazuje cechy procesu obopólnie uwarunkowanego i wzmacniającego się nawzajem,

-globalizacja sfery ekonomicznej---wymusza modernizację zapóźnionych w rozwoju lokalnych systemów ekonomicznych oraz struktur społecznych przez owe systemy tworzone,

Globalizacja sfery społecznej---oznacza przyspieszoną dyfuzję wzorów kultury, idei oraz informacji, które w społeczeństwach otwartych naruszają lokalne, tradycyjne formy życia społecznego wraz z systemami wartości i wierzeń.

-pewne sfery funkcjonowania państw narodowych na skutek działania mechanizmu wolnego rynku i dążenia do dominacji (politycznej, intelektualnej, militarnej)- wymuszają modernizację, która otwiera drogę do przyspieszonej globalizacji,

-„globalizacja jest bezpośrednią konsekwencja modernizacji. Jedną z najistotniejszych konsekwencji epokowej transformacji struktur społecznych i idei, było rozprzestrzenianie się kluczowych aspektów modernizacji na obszar całego globu”- Beyer,

-z punktu widzenia peryferii i półperyferii modernizacja jest bezpośrednią konsekwencją globalizacji,

-modernizacja to związek procesów prowadzących do nowoczesności, 2 zasadnicze procesy które przecinają się w obszarze zwany „nowoczesnością” wg. Offe’a:

a) postępująca indywidualizacja, emancypacja, separacja, autonomizacja, „odrywanie się” jednostki od więzi pierwotnych samodzielność. Obejmuje on nie tylko jednostki ludzkie, ale także organizacje i różnorakie podsystemy społeczne (edukacyjne, obywatelskie, gospodarcze itd.), mediujące pomiędzy żywiołem grup pierwotnych z jednej strony a poziomem makrospołecznym (państwem narodowym) z drugiej,

b) zanik tradycyjnych zobowiązań, nawyków, a także oczekiwań. Autonomiczne działania poszczególnych aktorów społecznych są w coraz mniejszym stopniu krępowane i ograniczane w dążeniu do ekspansji i własnych partykularnych celów. Coraz rzadziej też granicą dzialania staje się obszar panstwa narodowego.

NOWOCZESNOŚĆ- oznacza, że poszczególni aktorzy społeczni zyskują coraz szersze pole wyboru w dążeniu do swych partykularnych celów i są w coraz większym stopniu wolni od zobowiązań narzucanych przez tradycję.

Ceną za tak pojmowaną nowoczesność jest destrukcja tradycji i jej integracyjnej funkcji społecznej oraz „globalizacja partykularyzmów” (nie jest procesem symetrycznym, w obieg globalny wchodzą tylko te zrodzone w krajach rdzenia globalizacji).

Detradycjonalizacja- odchodzenie od zwyczajowych, lokalnych sposobów bytowania na rzecz sposobów bytowania na rzecz sposobów upowszechnianych w globalnym obiegu dóbr i usług oraz idei i wartości, które owe nowe potrzeby legitymizują. Ma charakter niesymetryczny- zachodzi przede wszystkim na peryferiach i półperyferiach globalizacji. W krajach rdzenia destrukcja tradycji miała swój początek i dzisiaj jest ona tam najbardziej zaawansowana.

Podobne prace

Do góry